De trieste, maar zééér verhelderende waarheid!

Iedereen kent wel de (helaas) overbekende programma's van vage figuren als Char, Derek Ogelvie, Jomanda, en tal van andere oplichters, al was het maar van horen zeggen..
Verreweg de meeste christenen houden zich (terecht!) vèr verwijderd van dit soort mensen, die zeggen/beweren de gave te hebben "met geesten te kunnen praten".

Ook ik heb mijzelf héél ver van dit soort bedriegers gehouden, want dit is niet van de Heer maar van Zijn vijand. En dan bedoel ik niet dat ik geloof dat deze mensen, via satan, wèrkelijk met 'geesten' spreken..
Integendeel! Ik was en ben er van overtuigd dat het hier gaat om dood-ordinair, simpel bedrog via een slimme truc!
Tot nu hield ik mij er verre van! Tot nu...
Al een paar dagen houden enkele verhalen, artikelen, collums en video's over deze vorm van bedrog mij bezig. Met een goede vriend van mij, die hier ècht in geloofde, sprak ik er vele malen over en hij was er rotsvast van overtuigd dat het hier werkelijk om bijzondere gaven ging. "Paranormale beursen" bezoekend werd hij alleen maar nóg meer in deze overtuiging gesterkt.

Ik heb mij (heel voorzichtig en biddend!!) verdiept in dit zg. 'paranormale' gedoe en wat blijkt? Er is NIETS om bang voor te zijn! Het is allemaal doorgestoken kaart en bedrog van de simpelste orde!! En iedereen zou het in enkele kleine stapjes kunnen leren.

Hèt grote idee heet: "Cold reading", wat zoveel betekent als: proberen om van iemand die je nog nooit gezien hebt, info los te peuteren door te vragen en te raden. De ondervraagde, al dan niet in jou gelovend, vult de hiaten zelf in en voila!, je komt over als een begaafde......

Hieronder twee filmpjes, één met de ontmaskering van Derek Ogelvie, en het tweede filmpje laat zien, dat er achter de schermen ook info wordt verkregen van internet, welke vervolgens aan de ondervraagde gepresenteerd wordt als, je raadt het al....een bijzondere gave...


De ontmaskering van Derek Ogelvie

De grote truc via handig gebruik/misbruik van internet..

Dit filmpje is tevens een waarschuwing, voorzichtig te zijn met wat je allemaal op het internet zet aan persoonlijke info.

Ode aan de herfst

Ik heb de herfst gezien.
Hij scheen in duizend kleuren
ik heb de herfst gezien
en het rook naar duizend geuren.

Ik zag de vele paddestoelen
en ook de bladeren, in menig tint
Ik dacht: hoe mooi toch is dit kleurrijk wonder!
Maar ik ben vast de enige die dat vind...

Ik heb de herfst gezien,
ik zag het in de vele mensen,
en in alle dieren, groot en klein.
Ik dacht: wat heb ik niet dat ik moet wensen?
Wat kan mijn leven toch heerlijk simpel zijn...

In onze ogen is het herfst nu
en sterven alle dingen af
we zijn gewend erover te klagen,
als ware dit klimaat een straf.

Maar denk ook eens aan al die mensen,
die leven in een woestenij.
Die zouden dit klimaat wèl wensen,
neem dat maar aan van mij...


Sebo Hilberts, 29-11-’06

Spreuk van de dag

Iemand die zichzelf niet aanvaard heeft, 

heeft steeds anderen nodig om bevestigd te worden.

Eigen kamer...

Het broertje van Karel vraagt op een dag aan zijn mama:
" Mama, misschien zouden Kain en Abel elkaar niet gedood hebben als zij ieder een eigen kamer hadden gehad....?

Schiet-Fietsgebedje

Toen ik jong was, bad ik vaak om een fiets. Later realiseerde ik mij dat het met God op die manier niet werkt. 

Daarom stal ik een fiets en bad ik de Here om vergeving.

Geloof in balans

Joe: Zeg, wat geloof jij over God?
Bill: I geloof wat mijn kerk gelooft.
Joe: wat gelooft je kerk?
Bill: mijn kerk gelooft wat ik geloof.
Joe: Wat geloven jij en je kerk?
Bill: Wij geloven beide hetzelfde.

Spreuk van de dag

Geloof is brood voor dagelijks gebruik, geen cake voor speciale gelegenheden.

De ware kerk

Ik geloof in God de Vader, de Almachtige, en in Jezus Christus, 
Zijn eniggeboren Zoon, onze Here; die ontvangen is van de Heilige 
Geest, geboren uit de maagd Maria. Die geleden heeft onder Pontius 
Pilatus, die gekruisigd is, gestorven en begraven, neergedaald in de hel.

De derde dag weer opgestaan uit de dood; opgevaren naar de hemel; 
zittend aan de rechterhand van God de Almachtige Vader, vanwaar Hij
zal komen, om te oordelen over de levenden en de doden.
Ik geloof in de Heilige Geest.
Ik geloof in één heilige, algemene Christelijke kerk; de gemeenschap van heiligen, de vergeving van zonden, de wederopstanding van het vlees, en een eeuwig leven. 

Menig lezer zal de twaalf artikelen van de apostolische geloofsbelijdenis uit het hoofd kennen, in heel veel kerken worden ze nog elke week voorgelezen. Als ik deze teksten rustig oplees, mezelf bewust van wat ik uitspreek, geeft me dat kippenvel, zó mooi! 
Wat me heeft doen besluiten hier over te schrijven, is de regel: ik geloof in één heilige, algemene Christelijke kerk. Kijk, daar geloof ik ook in, in die heilige, algemene Christelijke kerk.

Maar wat ik mij afvraag is dit: hoe kan het zijn dat veel mensen die belijdenis hebben gedaan, en deze woorden hebben uitgesproken als waarheid, zo vaak commentaar hebben op andere Christelijke stromingen, en zelfs menen dat andere stromingen fout zijn.
Er zijn zelfs hele groepen, die mensen van een andere stroming niet eens groeten, om nog maar te zwijgen van een gesprek aanknopen. Wat wordt er dan gedacht? Dat ’’hun’’ kerk, ’’hun’’ stroming de enige ware algemene kerk is? Wat blijft er dan van dat algemene over?
Tegen al deze mensen zou ik willen zeggen; er bestaat geen ware kerk! 
Er bestaat wel een ware God, en een ware Jezus Christus. Hoe kun je nou broeders en zusters in het geloof veroordelen en bekritiseren, als je gelooft in dezelfde God, dezelfde Jezus, hetzelfde kruis, dezelfde opstanding, dezelfde Heilige Geest, dezelfde verlossing, hetzelfde woord, en hetzelfde eeuwige leven? 
De Here Jezus gaf ons twee geboden; heb God lief boven alles, en je naaste als jezelf. Als we dit goed tot ons laten doordringen, God liefhebben boven alles, doen wij Christenen dat? Boven echt alles? Hebben we letterlijk alles voor God over? 

Als ik naar mijzelf kijk, en heel eerlijk ben, moet ik tot mijn schaamte zeggen dat ik God wel váák liefheb boven alles, maar niet altijd. Terwijl God het wél van me vraagt.
En dan het volgende gebod: onze naaste liefhebben als onszelf, hoe gaan we daar mee om? Want dit betekent, dat we ook andersdenkenden moeten respecteren, dus óók iedereen die naar een andere kerk gaat. Ja, zelfs mensen die nooit naar een kerk gaan. Dit zijn namelijk ook onze naasten.
Kijk ik wederom eerst naar mijzelf, ben ik van nature ook genegen om toch wel een beetje anders naar andersdenkenden te kijken. Niet veel, maar toch wel een beetje. Is dat, wat God van mij vraagt? Nee dus. 

Zonde is iets doen, wat God niet wil. Of iets nalaten, wat God juist wél van ons vraagt. Geloof je in de gemeenschap der heiligen? Weet je wat daarmee bedoeld wordt? Hier wordt mee bedoeld als ware gelovigen samenkomen in Jezus’ Naam. Mensen zoals jij en ik, die oprecht in God geloven en niet alleen op zondag vroom lopen doen, maar vierentwintig uur per dag zich bewust zijn van God’s kracht, aanwezigheid, liefde en genade. Elke dag je best doen, om God te eren, bij alles wat je onderneemt, en daar vooraf ook een zegen over vraagt. Iemand die zijn best doet, zijn Vader in de hemel blij te maken, ook al kost dat soms veel van zichzelf. Bijvoorbeeld door anderen, ongeacht ras of geloof, te helpen als dat nodig is. Dit verwacht God van ons, of we dat nou leuk vinden, of niet. Als laatste wil ik je nog vragen, lieve lezer, als je de geloofsbelijdenis leest en uitspreekt,  geloof je dan werkelijk alles wat je zègt te geloven? 

Geloof je dit met je hele hart, of alleen met je hoofd?
Als je dit gelooft met volle overtuiging, met hart en ziel, dan geloof je dus  in de algemene Christelijke kerk. Dat betekent dan dat je dus accepteert en respecteert dat er ook mensen zijn die liever naar een andere ‘afdeling’  van God’s gemeente gaan. Simpelweg, omdat ze zich daar beter thuisvoelen. Dat wil niet zeggen dat ze ‘jouw afdeling’ afkeuren. Allemaal maken we deel uit van de Gemeente van Jezus Christus. Samen vormen wij die gemeente en de grote verscheidenheid aan ‘afdelingen’ is in feite enkel het resultaat van een ieders persoonlijke geloofsbeleving.

God’s Liefde,

Sebo

Spreuk van de dag

Your manuscript is both good and original, 
but the part that is good is not original and the part that is original is not good.

The Lord 's my Shepherd

Is Jezus je Vriend?

"Als je er bij de mensen openlijk voor uitkomt dat Ik je Vriend ben, zal Ik er bij Mijn hemelse Vader openlijk voor uitkomen dat jij Mijn Vriend bent."
Matteus 10; 32

Uit m'n eigen leven weet ik hoe groot de verleiding kon zijn om "erbij te horen". Niet uit de toon vallen in de groep waar ik op dat moment mee leefde, op m'n werk, in de gemeente, in m'n vriendenkring. Ik noem maar gewoon enkele situaties op, maar iedereen kan daar voor zichzelf nog wel het één en ander bijzetten.
Het 'meedoen' met de anderen is zo verleidelijk.  Lachen om bepaalde opmerkingen, zèlf er nog een schepje bovenop doen, negatief praten over niet aanwezige personen om zelf maar beter te lijken. Het meedoen met dingen, waarvan je in je hart weet dat ze niet goed zijn. En dat komt echt niet allemaal alleen maar voor bij niet-christenen.

Op zulke momenten kunnen we er openlijk voor uitkomen dat Jezus onze Vriend is. Ik bedoel niet dat we direct moeten gaan preken. Maar we kunnen wèl zeggen, waarom we een gesprek willen beëindigen of niet mee willen doen met 'dit' of  'dat'.  Degenen die zich deze houding aangewend hebben zullen vaak een vorm van dankbaarheid ervaren bij díé mensen, die de moed niet hadden om ervoor uit te komen, om zo'n roddel- gesprek te beeindigen, maar het wel wilden.
Als je jong bent is het al helemaal niet gemakkelijk om niet 'mee te doen', maar ook mensen die al wat ouder zijn, zijn soms bang om hun gezicht te verliezen.
Zelf probeer ik om mij in dergelijke negatieve situaties bovenstaande tekst uit Matteus voor te houden, daarbij 'geholpen' door de gedachte: "What Would Jesus Do?"

De Here Jezus is mijn Vriend.
Ik bid dat Hij me helpt om altijd meteen in te zien waar Zijn principes
worden onteerd en mij de kracht te geven daar niet aan mee te doen...

God's warmte,

Sebo Hilberts

Spreuk van de dag

Iemand beledigen is als een steen gooien in een modderpoel: 

men bespat alleen zichzelf.

Welkom op mijn website

Spreuk van de dag

I'm not a complete idiot, some parts are missing.

Een heel klein knuffeltje

het leven is niet altijd makkelijk 

nee vaak is het echt bijzonder zwaar 

dan ben je blij met dat berichtje 

een kaartje of een lief gebaar 

vaak is het zo'n kleine moeite 

en wat je geeft hoeft niet groot te zijn 

gewoon een beetje aandacht 

brengt al wat zonneschijn 

het is zo genieten als je 

door kleine dingen iemand raakt 

en dat je met een knuffeltje 

de ander al heel gelukkig maakt.

Spreuk van de dag 

De essentie van liefde is de ander uitnodigen te zijn wie hij is.

Heel voorzichtig

Het gaat een klein beetje beter. Als ik heel erg positief zou zijn, zou ik zeggen dat het zelfs een stùk beter gaat. Ik voel elke aanraking nog steeds als onaangenaam, pijnlijk of jeuk-opwekkend, maar het lijkt erop, dat dat steeds minder wordt.
Ondanks dat ik erg laat naar bed ging, was ik er toch ook weer erg vroeg uit. Desondanks een erg goeie nacht gemaakt. Een nacht zonder echt noemenswaardige jeuk. Eindelijk! Hoe anders is dat de afgelopen weken geweest... Geen dag of nacht ging voorbij, zonder drama. Jeuk waar je zó wanhopig en krankzinnig van wordt, dat je het liefst zou willen sterven. En geloof me, lieve lezer, dat is bepaald niet overdreven! Ik heb wel momenten gehad, dat ik met een mes probeerde mijn huid van m'n benen en voeten te schrapen. Afkoelen met een kei uit de vriezer hielp dan slecht heel even.
Tsja..en mèt die jeuk komen dan ook automatisch de droge huid en dus schilfers weer terug. M'n benen en voeten waren intussen ook weer behoorlijk dik geworden, dus we moesten ze zo'n beetje elke dag weer inzwachtelen. (rotklus..)

Maar inmiddels lijkt het beter te gaan. Ik mag het best zeggen... een stùk beter. Een héél stuk beter zelfs, want ik heb geen zwachtels meer om, m'n handen en armen hebben bijna hun normale kleur terug en de benen en voeten zijn, zonder te zalven en te zwachtelen, zo goed als normaal!

Ja, ik ben positief. Schoorvoetend, een beetje twijfelend nog, maar toch: positief.
Hoe heet dat in diplomatieke termen? "We zijn voorzichtig positief."

Heel voorzichtig... 

Spreuk van de dag

Maak je dus geen zorgen voor de dag van morgen, 

want de dag van morgen zorgt wel voor zichzelf. 

Elke dag heeft genoeg aan zijn eigen last.

(Matt. 6:34)

Veraf of Dichtbij?

"Als iemand van u in nood is, laat hij dan bidden."
Het klinkt zo eenvoudig. Bijna té simpel.
Waarom zegt Jakobus: `laat hij bidden`? 
En wat moeten of mogen we nu eigenlijk bidden? Dat God het leed zal wegnemen? Dat God onze pijn op welke wijze dan ook doet verdwijnen? 
Ach, ik weet het niet.
Als de nood hoog is, is bidden soms alleen nog een woordeloos zuchten tot God, wetend dat Hij in Jezus Christus weet wat lijden is en hopend dat Hij ons begrijpt.
God geeft ons door zijn Woord de vaste overtuiging, dat we altijd van Hem zijn.
En bovendien, dat Hij met ons niet anders kàn handelen dan tot ons heil.
Het is soms moeilijk te geloven, te begrijpen, laat staan te aanvaarden.

In Psalm 121 tuurt iemand naar de bergkammen in de verte. Hij heeft hulp nodig.
Misschien wordt hij door vijanden belaagd, misschien is er ziekte in z'n gezin, misschien is hij alleen. Wie kan hem helpen? Een familielid misschien? Of een vriend? Hoe dan ook, als het om hulp van mensen gaat, moet die hulp van daarginds, over de bergen, vandaan komen.
Zou er ooit iemand komen? Zou er iemand naar hem omzien?

Heel vaak wachten wij ook zo. We turen maar een beetje in alle richtingen, niet goed wetend wat we met onszelf aanmoeten. Zeker in onze maatschappij vol drukte en hectic. We hopen dat iemand onze pijn ziet. Niet alleen de lichamelijke, maar zeker ook die andere pijn. Die pijn, waar we met iemand over willen praten, maar niet durven. Die pijn, die niemand ziet, maar die zo vreselijk aanwezig is. Zoals bijvoorbeeld eenzaamheid. Een stille pijn...

We wachten. En turen. En hopen..
Maar het wachten is tevergeefs. Het hopen ook.
Mensen vergeten ons. Ze zijn te druk met zichzelf. Ze hebben vaak te weinig invoelingsvermogen en heel vaak stellen mensen teleur. Dat gebeurt in je eigen familie-en kennissenkring en het gebeurt in de kring van de gemeente.

Een goede vriendin van me gaf het volgende voorbeeld:
Ze was geopereerd en kon dus niet meedoen aan een bijbelkring. Zelf alleen en zonder auto, was ze dus ook niet mobiel.
Trouw elke week de kring bezoekend, krijg je vanzelf ook een zekere band met elkaar..dacht ze.
Na een poosje werd die kring één deur verder gehouden dan de hare.
Alleen thuis in bed, hoopte ze dat aan de andere kant van muur de gedachten ook uit zouden gaan naar haar. Ze hoorde het gebruikelijke zingen en wenste dat ze erbij kon zijn. Nóg meer wenste ze, dat er iemand van de kring op het idee zou komen om even één deur verder aan te bellen of op z’n minst even op te bellen.
Eén deur verder...
Maar er gebeurde niets.
Er werd gebeden, gelezen, gezongen. Maar niemand dacht aan haar, die zo trouw maand in maand uit de kring bezocht had. Pas na enkele weken viel er een kaartje in bus...

David snapte het in de derde regel al van Psalm 121: “..mijn hulp is van de Here..”
Hou maar op met staren in de verte. de hulp komt niet uit de verte, waar jij hem verwacht.
De hulp komt van heel dichtbij! “De Heer is uw bewaarder. Hij is de schaduw aan uw rechterhand.” Zó dichtbij komt God! Hij wil onze Vader zijn, die onze hand vasthoudt. Hij wil onafscheidelijk zijn, zoals onze schaduw onafscheidelijk van ons is.

God IS er voor ons, ook als wij Hem even niet zien. Als wij in de verte kijken. Het is GOD, die ons de hulp geeft, die we verwachten en nodig hebben. En we mogen Hem bijvoorbaat al danken voor de hulp die al onderweg is, nog voordat wij in de gaten hebben dat we die nodig hebben!

Daarom moet ik maar op Hem vertrouwen. Terwijl ik in de verte staar, loopt Hij de hele tijd al naast me...