Ik zat bij een vriend van mij te praten met iemand over het geloof, zoals ik dat ken.
“Hoe ken je dat nou doen, mán? Dat is toch helemaal niets voor jou?! Jij kan jezelf toch beter dan deze onzin te geloven? Dat is toch een vèt zwaktebod, hoor?!!
Ik vertelde hem dat ik juist vond dat het niet zozeer een zwaktebod was, als wel een teken van moed. Moed om allereerst voor mijzelf, maar ook naar anderen toe en vooral ook naar de Here God te erkennen dat ik het niet alleen kon. Dat gebeurde in mijn geval niet uit wanhoop of een plotseling opkomende hulpbehoevendheid. Integendeel: ik was best gelukkig op dat moment, zo vertelde ik hem.
We spraken zo nog een poosje en ik vond zijn taalgebruik best vermakelijk; waar kèn moet staan, zette hij kan of kon. Zo van: “Hey man! Ik kan jou nog wel van toen-en-toen. Maar toen kon ik B... nog niet.”
Later, naar huis wandelend, dacht ik hier over na en kwam, in mezelf glimlachend, tot de volgende slotsom:
Tussen Kennen en Kunnen
In Amsterdam hoor je vaak de verwarring tussen deze twee woorden.
Men zegt daar wel: “Ik kan jou wel, maar hem kon ik niet.” En als men iets niet kan, zegt men vaak: “Dat ken ik niet..”
Een vreemde taalverbastering...
Toch zijn het wel degelijk twee hele belangrijke woorden die in een hele specifieke volgorde bij elkaar horen.
Iets niet kunnen betekent niet dat je het ook niet kent, maarr...als je iets niet kent, kún je het zéker ook niet!
Hoe zou ik Jezus kunnen volgen, als ik Hem niet ken?
Hoe zou ik Zijn weg kunnen gaan, als ik Hem niet ken? Dan kan ik toch ook nooit weten wát Zijn weg is.
“..De weg van de vrede kennen ze niet,” (Rom. 3:17)
Natuurlijk zou ik erop kunnen gokken en het zekere voor het onzekere nemen...
Wie weet: baat het niet dan schaadt het niet...
En dus: “.... een altaar met het opschrift: “Aan de onbekende god”. (Hand 17:23 Paulus in Athene)
Je weet maar nooit waar het goed voor is, toch....?!
“Maar hoe kunnen ze Hem aanroepen als ze niet in Hem geloven? En hoe kunnen ze in Hem geloven als ze niet over Hem hebben gehoord? En hoe kunnen ze over Hem horen als Hij niet verkondigd wordt?” (Rom.10:14)
En als ik nou intussen vaag iets gehoord heb over Jezus en dat staat me wel aan?
Ik moet Hem dan wel eerst verder leren kènnen. Dat betekent dat ik kennis met Hem moet maken.
Paulus zorgt in Athene voor zo’n kennismaking. Hij introduceert de Here Jezus bij hen, die Hem niet kennen.
“Wat u vereert zonder het te kennen, dat kom ik u verkondigen.” (Hand. 17:23, Paulus in Athene)
Vervolgens leer ik Jezus kennen.
Wat betekent dat? Ik leer te begrijpen, waar Jezus voor staat, wat Hij gedaan heeft en waarom. En wat ik hoor staat me wel aan. De rust die van Hem uitgaat is voelbaar! Ook al is Hij niet meer lijfelijk onder ons, tóch voel ik wat Hij in de mensen doet, die Hem aanhangen. Ik wil dat ook wel, ik wil die rust en die vrede waar ‘ze’ het over hebben ook wel eens voelen. Niet dat ik ongelukkig ben, maar dìt is toch wel héél anders...
En dan komt het moment van bekering. Het moment, dat ik besluit om ‘de leiding uit handen te geven’, omdat ik besef dat ik het niet alleen.
Voortaan wil ik me laten leiden door wat Jezus zegt. Alleen....hoe doe ik dat? Ik weet immers eigenlijk nog niets. Nazorg, of liever gezegd onderwijs is wat ik nodig heb. Kennis opdoen over de wil van de Here God. Het leren kennen en begrijpen van de Weg, de Waarheid en het Leven, dát is nu van levensbelang geworden.
En ook daarvoor wordt zorg gedragen:
“Houd hun dit voor, zodat ze een onberispelijk leven kunnen leiden.” (1 Tim 5:7 )
En zie daar: Het leren ‘kènnen’ van Jezus is voor mij begonnen!
Bijna automatisch volgt dan natuurlijk het grote doen dat een vrij logisch gevolg is van het ‘kúnnen’...
Het valt mij op, dat bij het leren kènnen vooral sprake was van derden, van mensen die mij over Hem vertelden.
Bij het ‘kúnnen’ echter zo lijkt het, komt het veel meer op mijzelf aan!
“5 Span daarom al uw krachten in om uw geloof te verrijken met deugdzaamheid, uw deugdzaamheid met kennis, 6 uw kennis met zelfbeheersing, uw zelfbeheersing met volharding, uw volharding met vroomheid, 7 uw vroomheid met liefde voor uw broeders en zusters, en uw liefde voor uw broeders en zusters met liefde voor allen.”
(2 Petrus 1: 5-7)
En dus: nu ik Hem kèn, zou ik Hem moeten kúnnen volgen...
Maar.. dat gaat zeker niet altijd zonder slag of stoot! Niet voor niets luidt een gezegde: “..struikelend achter Jezus aan”
Ik ben nl. nou niet bepaald iemand die zomaar klakkeloos alles aanneemt, maar naar leidinggevenden binnen en/of buiten de kerk bijna zonder uitzondering luistert met een zeer kritisch oor.
Tsja..en dan is daar nog die bijbel, het woord van God. Oh Mèèn, wat leest dát moeilijk! En is alles wat daar instaat wel waar, is het allemaal precies zo gebeurd, als het er staat? Letter voor letter?
En ja hoor, ook dáár geeft de bijbel zèlf het antwoord:
“16 Elke schrifttekst is door God geïnspireerd en kan gebruikt worden om onderricht te geven, om dwalingen en fouten te weerleggen, en om op te voeden tot een deugdzaam leven. (2 Tim. 3:16 NBV)
Daar staat dus gewoon letterlijk dat de Here God de bijbel, Zijn Woord, niet gediktéérd heeft, maar de mensen Zijn boodschap als het ware gewoon ingegeven heeft. Ze hebben de dingen in hun eigen bewoordingen opgeschreven naar eigen beste kunnen, in hun eigen tijdse handschriften, culturen en tradities e.d. Maar blijkbaar altijd met als Grote Inspiratiebron de Here God zèlf!
En op één of andere manier maakt, het Woord van God op deze manier kènnende, dat ik het in mijn persoonlijk leven kàn toepassen! Dat staat er ook: “...kán gebruikt worden..” Dat heeft dus met een vrije keus te maken. Ik hoef me niet in allerlei bochten te wringen naar derden toe, als het gaat om de extactheid van het Woord. In feite gaat het nl. alleen om de essentie van de boodschap en dus niet om het al dan niet kloppen van een detail....
Door zó naar het Tweesnijdend Zwaard (het zwaard van de Geest, God’s Woord) te kijken kàn ik de keus maken om de essentie van het Woord, de boodschap (!), als leidraad te volgen bij het streven naar een “..deugdzaam leven”.
Tsja..en zo is dan het gedachtencirceltje rond:
door Zijn Boodschap, Zijn Woord, Zijn Zwaard van de Geest, te kènnen, kàn ik Hem volgen. Dat is een vrije keuze! Één die ik ooit gemaakt heb. Éen waar ik nooit spijt van gehad heb of ooit van zal hebben! Integendeel: door deze keus te maken, is mijn persoonlijk leven, in zowel maatschappelijke als in geestelijke zin zó ontzettend veel gemakkelijker, completer en mooier geworden in zo ontzettend veel opzichten........
Wees gezegend in Zijn warme deken van Liefde,
Sebo Hilberts
zondag 21 december 2014
zaterdag 20 december 2014
vrijdag 19 december 2014
"Spijt is verstand dat te laat komt"
Heer, ik hou de hele dag m’n mond dicht
M’n hele lijf voelt aan als was
‘k Heb gisteravond weer gezondigd
Maar besef dat deze morgen pas.
Ach...nog één muziekje, Heer,
en ook nog één klein glaasje...
Nee, dat doe ik echt nóóit meer,
want nu ben ik het haasje.
Dit zeg ik, Heer, m’n hoofd voelt zwaar
‘t Bevat een volksstam, die thans
Ik weet het zeker, ‘t is echt waar,
bezig zijn met een oorlogsdans
Ook is er iets met m’n kamer, Heer
die gaat, en dat is juist zo raar,
steeds maar heen en weer en op en neer.
Nee, echt, het is echt waar!
En dan m’n tong, Heer, da’s ook gek:
die voelt aan als leer.
Tsjonge, wat heb ik een droge bek!
Nee, echt! Dit doe’k dus nooit meer...
Zo weet ik nu ook hoe het heet
Maar altijd merk ik het later,
‘k weet zeker dat ik vandaag niet eet,
Want, Héér! Wat heb ik een kater....
Sebo Hilberts
maandag 3 november 2014
dinsdag 29 juli 2014
maandag 9 juni 2014
Hate-love letter...
Read this “Hate Letter”. It is so creative. This is a love letter from a boy to a girl…. However, the girl’s father does not like him and want them stop their relationship. …and so.. the boy wrote this letter to the girl..he knows that the girl’s father will definitely read this letter……
Read this letter and then the message after it :
“The great love that I have for you
is gone, and I find my dislike for you
grows every day. When I see you,
I do not even like your face;
the one thing that I want to do is to
look at other girls. I never wanted to
marry you. Our last conversation
was very boring and has not
made me look forward to seeing you again.
You think only of yourself.
If we were married, I know that I would find
life very difficult, and I would have no
pleasure in living with you. I have a heart
to give, but it is not something
that I want to give to you. No one is more
foolish and selfish than you, and you are not
able to care for me and help me.
I sincerely want you to understand that
I speak the truth. You will do me a favor
if you think this is the end. Do not try
to answer this. Your letters are full of
things that do not interest me. You have no
true love for me. Good-bye! Believe me,
I don’t care for you. Please don’t think that
I am still your boyfriend.”
So bad!!!!!!! is it???
However, Before handing over the letter to the girl, The boy told the girl to “READ BETWEEN THE LINES”…
Read the Alternate Lines.. [ 1,3,5 etc... ]
It’s so smart & sweet….
Read this “Hate Letter”. It is so creative. This is a love letter from a boy to a girl…. However, the girl’s father does not like him and want them stop their relationship. …and so.. the boy wrote this letter to the girl..he knows that the girl’s father will definitely read this letter……
Read this letter and then the message after it :
“The great love that I have for you
is gone, and I find my dislike for you
grows every day. When I see you,
I do not even like your face;
the one thing that I want to do is to
look at other girls. I never wanted to
marry you. Our last conversation
was very boring and has not
made me look forward to seeing you again.
You think only of yourself.
If we were married, I know that I would find
life very difficult, and I would have no
pleasure in living with you. I have a heart
to give, but it is not something
that I want to give to you. No one is more
foolish and selfish than you, and you are not
able to care for me and help me.
I sincerely want you to understand that
I speak the truth. You will do me a favor
if you think this is the end. Do not try
to answer this. Your letters are full of
things that do not interest me. You have no
true love for me. Good-bye! Believe me,
I don’t care for you. Please don’t think that
I am still your boyfriend.”
So bad!!!!!!! is it???
However, Before handing over the letter to the girl, The boy told the girl to “READ BETWEEN THE LINES”…
Read the Alternate Lines.. [ 1,3,5 etc... ]
It’s so smart & sweet….
vrijdag 28 februari 2014
Me, Myself and I...
Allemaal proberen we op onze eigen manier een goed mens te zijn.
Soms vínden we onszelf ook best wel goed. Toch hebben we allemaal te maken met onze mindere kanten. De één is opvliegend, de ander eigenwijs, weer een ander is vaak betweterig of arrogant. En allemaal vinden we dat wij gelijk hebben.
Dat is logisch. Wij mensen zijn nu eenmaal niet perfect of volmaakt. Al zouden we dat best willen zijn, we bereiken in dit leven nooit een staat van perfectie. Verreweg de meeste mensen vinden het daarom wel goed zo. (men moet mij maar nemen zoals ik ben..) Maar IS het ook goed zo? Of is er misschien nog iets te verbeteren in je leven? Och..misschien wel, maar waarom zou je? Het lukt je immers toch nooit? Dus waar zou je je druk om maken?
Toch is het goed om die perfectie na te streven, zelfs al weet je dat je dat nooit zult bereiken. Denk maar eens aan het overbekende tegelspreukje: “Niet het einddoel is belangrijk, maar de reis ernaartoe.” Als je dit beseft en hier heel bewust mee om probeert te gaan, word je met de regelmaat van de klok met jezelf geconfronteerd. Of beter gezegd: met je minder goede kanten. Door je bewust te worden van je minder leuke kanten ben je in staat om er iets aan te doen.
Probeer dit maar eens: lees het volgende stukje.
Het staat al in de IK-vorm en probeer het dan eens zo te lezen, alsof het over jouzelf gaat. Bijna iedereen heeft wel eens met één of meer van de genoemde eigenschappen te maken, maar allemaal gaan we daar op een heel eigen wijze mee om.
de IK- test
De liefde (1 Korinthiërs 13:1-13)
1 Al sprak ik de talen van alle mensen en die van de engelen – had ik de liefde niet, ik zou niet meer zijn dan een dreunende gong of een schelle cimbaal.
2 Al had ik de gave om te profeteren en doorgrondde ik alle geheimen, al bezat ik alle kennis en had ik het geloof dat bergen kan verplaatsen – had ik de liefde niet, ik zou niets zijn.
3 Al verkocht ik mijn bezittingen omdat ik voedsel aan de armen wilde geven, al gaf ik mijn lichaam prijs en kon ik daar trots op zijn – had ik de liefde niet, het zou mij niet baten.
4 De liefde is geduldig en vol goedheid. De liefde kent geen afgunst, geen ijdel vertoon en geen zelfgenoegzaamheid.
5 Ze is niet grof en niet zelfzuchtig, ze laat zich niet boos maken en rekent het kwaad niet aan,
6 ze verheugt zich niet over het onrecht maar vindt vreugde in de waarheid.
7 Alles verdraagt ze, alles gelooft ze, alles hoopt ze, in alles volhardt ze.
8 De liefde zal nooit vergaan. Profetieën zullen verdwijnen, klanktaal zal verstommen, kennis verloren gaan –
9 want ons kennen schiet tekort en ons profeteren is beperkt.
10 Wanneer het volmaakte komt zal wat beperkt is verdwijnen.
11 Toen ik nog een kind was sprak ik als een kind, dacht ik als een kind, redeneerde ik als een kind. Nu ik volwassen ben heb ik al het kinderlijke achter me gelaten.
12 Nu kijken we nog in een wazige spiegel, maar straks staan we oog in oog. Nu is mijn kennen nog beperkt, maar straks zal ik volledig kennen, zoals ik zelf gekend ben.
13 Ons resten geloof, hoop en liefde, deze drie, maar de grootste daarvan is de liefde.
Vers 4: ben je geduldig? Vol goedheid? Ken je geen afgunst? Geen ijdel vertoon? Geen zelfgenoegzaamheid?
Vers 5: ben je nooit grof? Zelfzuchtig? Laat je je niet kwaad maken?
Vers 7: verdraag je alles? Hou je in alles altijd vol?
Dat zijn zo toch een paar dingen om eens bij stil te staan, hè?
Zelf vind ik het erg leerzaam om over deze zaken na te denken. Het stelt me instaat om mezelf telkens een beetje beter te leren kennen en te letten op de eigenschappen die niet zo leuk zijn en die te veranderen in iets goeds. Dat gaat niet van de ene op de andere dag. Integendeel: dat is een proces dat pas stopt als ik sterf. Maar is daat zo belangrijk? Nee, niet voor mij.
Want nog eens: Niet het einddoel is belangrijk, maar de reis ernaartoe...
God's warme deken van liefde,
Sebo
Allemaal proberen we op onze eigen manier een goed mens te zijn.
Soms vínden we onszelf ook best wel goed. Toch hebben we allemaal te maken met onze mindere kanten. De één is opvliegend, de ander eigenwijs, weer een ander is vaak betweterig of arrogant. En allemaal vinden we dat wij gelijk hebben.
Dat is logisch. Wij mensen zijn nu eenmaal niet perfect of volmaakt. Al zouden we dat best willen zijn, we bereiken in dit leven nooit een staat van perfectie. Verreweg de meeste mensen vinden het daarom wel goed zo. (men moet mij maar nemen zoals ik ben..) Maar IS het ook goed zo? Of is er misschien nog iets te verbeteren in je leven? Och..misschien wel, maar waarom zou je? Het lukt je immers toch nooit? Dus waar zou je je druk om maken?
Toch is het goed om die perfectie na te streven, zelfs al weet je dat je dat nooit zult bereiken. Denk maar eens aan het overbekende tegelspreukje: “Niet het einddoel is belangrijk, maar de reis ernaartoe.” Als je dit beseft en hier heel bewust mee om probeert te gaan, word je met de regelmaat van de klok met jezelf geconfronteerd. Of beter gezegd: met je minder goede kanten. Door je bewust te worden van je minder leuke kanten ben je in staat om er iets aan te doen.
Probeer dit maar eens: lees het volgende stukje.
Het staat al in de IK-vorm en probeer het dan eens zo te lezen, alsof het over jouzelf gaat. Bijna iedereen heeft wel eens met één of meer van de genoemde eigenschappen te maken, maar allemaal gaan we daar op een heel eigen wijze mee om.
de IK- test
De liefde (1 Korinthiërs 13:1-13)
1 Al sprak ik de talen van alle mensen en die van de engelen – had ik de liefde niet, ik zou niet meer zijn dan een dreunende gong of een schelle cimbaal.
2 Al had ik de gave om te profeteren en doorgrondde ik alle geheimen, al bezat ik alle kennis en had ik het geloof dat bergen kan verplaatsen – had ik de liefde niet, ik zou niets zijn.
3 Al verkocht ik mijn bezittingen omdat ik voedsel aan de armen wilde geven, al gaf ik mijn lichaam prijs en kon ik daar trots op zijn – had ik de liefde niet, het zou mij niet baten.
4 De liefde is geduldig en vol goedheid. De liefde kent geen afgunst, geen ijdel vertoon en geen zelfgenoegzaamheid.
5 Ze is niet grof en niet zelfzuchtig, ze laat zich niet boos maken en rekent het kwaad niet aan,
6 ze verheugt zich niet over het onrecht maar vindt vreugde in de waarheid.
7 Alles verdraagt ze, alles gelooft ze, alles hoopt ze, in alles volhardt ze.
8 De liefde zal nooit vergaan. Profetieën zullen verdwijnen, klanktaal zal verstommen, kennis verloren gaan –
9 want ons kennen schiet tekort en ons profeteren is beperkt.
10 Wanneer het volmaakte komt zal wat beperkt is verdwijnen.
11 Toen ik nog een kind was sprak ik als een kind, dacht ik als een kind, redeneerde ik als een kind. Nu ik volwassen ben heb ik al het kinderlijke achter me gelaten.
12 Nu kijken we nog in een wazige spiegel, maar straks staan we oog in oog. Nu is mijn kennen nog beperkt, maar straks zal ik volledig kennen, zoals ik zelf gekend ben.
13 Ons resten geloof, hoop en liefde, deze drie, maar de grootste daarvan is de liefde.
Vers 4: ben je geduldig? Vol goedheid? Ken je geen afgunst? Geen ijdel vertoon? Geen zelfgenoegzaamheid?
Vers 5: ben je nooit grof? Zelfzuchtig? Laat je je niet kwaad maken?
Vers 7: verdraag je alles? Hou je in alles altijd vol?
Dat zijn zo toch een paar dingen om eens bij stil te staan, hè?
Zelf vind ik het erg leerzaam om over deze zaken na te denken. Het stelt me instaat om mezelf telkens een beetje beter te leren kennen en te letten op de eigenschappen die niet zo leuk zijn en die te veranderen in iets goeds. Dat gaat niet van de ene op de andere dag. Integendeel: dat is een proces dat pas stopt als ik sterf. Maar is daat zo belangrijk? Nee, niet voor mij.
Want nog eens: Niet het einddoel is belangrijk, maar de reis ernaartoe...
God's warme deken van liefde,
Sebo
zaterdag 18 januari 2014
Ik heb God gevonden
Nu ik een grote keuze heb gemaakt:
een zoektocht naar mijn Heer,
bid ik dat hij me ook werkelijk raakt,
want soms weet ik het echt niet meer.
Ik hoop en bid dat hij mij zegt,
Ik ken je en weet wat jij niet kan,
maar geloof Me, alles komt terecht,
als jij je door Mij laat dragen dan.
Hij vraagt van mij om te geloven
en dat is ook werkelijk wat ik wil,
maar soms lijkt mijn Here God daarboven
zo oneindig ver en zo griezelig stil.
Ik zoek in bijna elke hoek
en heb het bijna wel gehad,
als ik opeens een zin zie in een Boek:
“Ik hoor je wel en woon in je hart!”
“Ooit heb je je hart aan Mij gegeven
en sindsdien was het steeds Mijn huis.
Vaak sloot je Mij buiten voor heel even,
maar gelukkig: je bent weer thuis!”
En zonder duidelijk aanwijsbare reden,
voel ik me opeens heel blij
als ik besef dat net als vroeger, ook heden
mijn Here nog woont in mij...
Nu ik weer weet waar mijn Here woont
kan ik Hem eindelijk vragen
of Hij mijn zoektocht nu beloont,
door mij heel even weer te dragen...
Nu ik een grote keuze heb gemaakt:
een zoektocht naar mijn Heer,
bid ik dat hij me ook werkelijk raakt,
want soms weet ik het echt niet meer.
Ik hoop en bid dat hij mij zegt,
Ik ken je en weet wat jij niet kan,
maar geloof Me, alles komt terecht,
als jij je door Mij laat dragen dan.
Hij vraagt van mij om te geloven
en dat is ook werkelijk wat ik wil,
maar soms lijkt mijn Here God daarboven
zo oneindig ver en zo griezelig stil.
Ik zoek in bijna elke hoek
en heb het bijna wel gehad,
als ik opeens een zin zie in een Boek:
“Ik hoor je wel en woon in je hart!”
“Ooit heb je je hart aan Mij gegeven
en sindsdien was het steeds Mijn huis.
Vaak sloot je Mij buiten voor heel even,
maar gelukkig: je bent weer thuis!”
En zonder duidelijk aanwijsbare reden,
voel ik me opeens heel blij
als ik besef dat net als vroeger, ook heden
mijn Here nog woont in mij...
Nu ik weer weet waar mijn Here woont
kan ik Hem eindelijk vragen
of Hij mijn zoektocht nu beloont,
door mij heel even weer te dragen...
woensdag 8 januari 2014
dinsdag 31 december 2013
Oud en Nieuw
Ik zie mezelf naar buiten staren
denkend over hoe het is geweest
Ja, er waren zeker betere jaren;
dit jaar was voor ons niet echt een feest.
Op deze laatste dag blik ik nog even terug
en dankbaar besef ik: we zijn klaar!
Ik rek me uit en recht m'n rug,
Strijdvaardig voor weer een heel nieuw jaar.
Een nieuw jaar geeft immers nieuwe hoop,
dat alles dìt keer beter zal gaan,
dus gaat in de ochtend na middernacht
met een glimlach het licht weer aan.
Dekens weg en de gordijnen open
Tijd voor de allereerste dag
Schromend naar de weegschaal lopend,
die vorig jaar nog sterretjes zag....
Ik zie mezelf naar buiten staren
denkend over hoe het is geweest
Ja, er waren zeker betere jaren;
dit jaar was voor ons niet echt een feest.
Op deze laatste dag blik ik nog even terug
en dankbaar besef ik: we zijn klaar!
Ik rek me uit en recht m'n rug,
Strijdvaardig voor weer een heel nieuw jaar.
Een nieuw jaar geeft immers nieuwe hoop,
dat alles dìt keer beter zal gaan,
dus gaat in de ochtend na middernacht
met een glimlach het licht weer aan.
Dekens weg en de gordijnen open
Tijd voor de allereerste dag
Schromend naar de weegschaal lopend,
die vorig jaar nog sterretjes zag....
donderdag 26 december 2013
Kerst-offer
Voor ons allemaal kwam jij op aarde toen,
en rond de kerst was jij volwassen,
Och stakker, ik had toch zó met jou te doen,
want ik moest je zó onaangenaam verrassen.
Jij zou iets heel bijzonders doen:
jouw offer voor ons allemaal.
Het koste menigeen veel poen
en zo kregen wij toch ons Kerstmismaal...
(ter herinnering aan onze lieve kalkoen)
Abonneren op:
Posts (Atom)