Vernieuwing van denken is verrijking van geloof

Als vroeger een Katholiek meisje verliefd werd op een Protestantse jongen, of omgekeerd, sprak het hele dorp daar schande van! Dat was toch ongehoord en bijkans godslastering...

Binnen de kortste keren werden de beide gezinnen, ieder in hun eigen kerk, gemeden als hadden ze lepra. 

En het zal dan ook niet als een verrassing komen dat, zodra het de meneren dominee en pastoor ter ore kwam, dezen zich terstond, na een smeekbede om persoonlijke bescherming, vervoegden aan de huizen des onheils. Na de gezinnen eens goed 'onderhanden te hebben genomen' togen dan de eerwaarden kerkwaarts, tevreden en verheugd over het heilzame en stichtelijk werk dat ieder van hen op zijn manier had verricht, er van overtuigd zijnde dat zijn manier de enige en de juiste was...

Vervolgens werd in beide gezinnen de boosdoener/ster eens flink aangepakt en goed doordrongen van al het vreselijks dat hij/zij misdaan had en welke helse gevolgen dit zou hebben als degene daar mee door zou gaan. En dus werd het de boosdoener/ster van dat moment aan verboden om enig contact met de ander te hebben.

....

Na eeuwen concludeerde men dat het zo niet langer kon. In gezamenlijk overleg besloot men dat het misschien toch helemaal niet zo slecht was, daar men van beide zijden geloofde in Christus. En zo werd voortaan vanaf de kansels verkondigd, hetgeen door de schaapjes beider kerken grotendeels opgelucht en verheugd werd ontvangen en herkauwd. Niettemin bleven er in beide kerken ook velen vasthouden aan de oude leren, welke zeer moeilijk los te laten waren. Deels door koppige onvrede, deels door angst het oude los te laten en het nieuwe te omarmen. Edoch, langzaam maar zeker werd ook deze groep steeds kleiner en kleiner.

....

Zo ging het ook met de doop.

Om het kind in de protestantse kerk te laten dopen moest de katholieke partner eerst protestants worden en andersom. 

In dat laatste geval moest bijvoorbeeld de protestantse partner katholiek worden, hetgeen bereikt kon worden door 'heropvoeding' via catechesatie en het uit het hoofd leren der alledaagse rituelen, zoals daar zijn de Weesgegroetjes, de Rozenkrans bidden, het zich eigen maken der Roomse Liturgie, de biecht, enzovoorts.

En tot slot moest dan de protestantse partner zich laten dopen, teneinde zèlf het te dopen kind vast te mogen houden. Tsja...en als dan die partner dat láátste weigerde, kon het kindje wel gedoopt worden, maar iemand anders moest het dan vasthouden. 

Inmiddels heeft men ook dáár ingezien dat het eigenlijk nonsens is en dus wordt inmiddels ook deze vernieuwing vreugdevol aan de schaapjes beider kerken verkondigd. En ook hier geldt weer: opnieuw bleven grote groepen vasthouden aan de oude leer, deels uit koppigheid, deels uit angst het oude los te laten en het nieuwe te omarmen. En jawel: ook nu weer werd deze laatste groep steeds kleiner en kleiner.

....

En zo komen God's kinderen steeds een heel klein stapje dichter bij de kern. Dichter bij waar het nu eigenlijk om draait: het leren accepteren dat er ook andere manieren zijn die óók goed zijn, dat er gebruiken zijn en mensen zijn die anders zijn of anders geloven, en die nèt zo goed van de Heer zijn. Eigenlijk het in Jezus' Naam leren liefhebben van datgene of diegene, dat/die anders is. En dus, simpelweg: liefde... Het is alleen ook híér weer een grote last:

Tientallen generaties lang geleerd hebben dat iets of iemand verkeerd is en dan nu opeens moeten geloven dat het/hij niet verkeerd is, voelt als verraad aan je eigen geloofsbeleving en vandaaruit...misschien zelfs wel als verraad aan de Here God Zèlf... Zij die dat laatste voelen zullen waarschijnlijk altijd 'tegen' blijven en vaak resoluut en radicaal tegen bepaalde vernieuwingen of verandering ageren of tegen -vernieuwing van denken-, hetgeen meestal liefdeloos en harteloos overkomt.

En in mijn beleving ligt daar een prachtige taak voor de herders van de gemeenten in Nederland, katholiek òf protestants, evangelisch of behoudend, expressief of ingetogen, voor elke gemeente geldt: 

"...de boodschap van liefde die wordt opgediend op een bed van zachtmoedigheid, wordt het gemakkelijkst verteerd...."

Maar ja..die kerk, hè? Die leiders...en erger nog: hun volgelingen, die schaapjes... Hé-mel-tèr-gend en tenenkrommend!

Zelf ben ik tamelijk teleurgesteld in de christelijke kerk. But then again, wie is dat nou eigenlijk niet? 

Mensen vallen tegen, maken stomme harteloze fouten, zeggen kwetsende dingen en zitten vol spin-en weef-foutjes (om maar eens een term uit dé textielstad van Nederland te noemen), waardoor ik regelmatig zou willen wegvluchten van die harteloze, liefdeloze massa van volgelingen van Christus Die Liefde is. Om dan lekker in m'n eentje op een onbewoond eiland met de Heer te leven. Maar zo werkt het helaas niet en als ik eerlijk ben en naar mezelf kijk, zoals Mozes deed, zie ik dat ik er zelf ook zo zwart als roet van zondigheid uitkom. We zijn allemaal falende mensen met bakkenvol aan kritiek over 'onze kerk' en ik vind dat we zo langzamerhand wel wat milder mogen zijn naar onze kerk toe, te beginnen bij mezelf, omdat het naast het werk van de Heer vooral ook veel geknutsel en gestuntel van mensen bevat en daar hoor ik zelf bij! Sterker nog: ik heb niet alleen in technische zin "twee linkerhanden", nee..ook geestelijk bak ik er verdraaid weinig van. Om maar eens in 'kooktermen' te blijven: mijn 'geestelijke baksels' zijn vaak genoeg niet te pruimen, aangebrand of half rauw. Niet te pruimen voor mijzelf, laat staan voor de ander! Maar dat wetende, kan ik daar wat aan doen: "geestelijk kookles" nemen bijvoorbeeld.

Hoe sta jij tegenover de kerk vergeven, waarin ze jou persoonlijk zo is tegengevallen en pijn heeft gedaan? Is het niet zo dat vergeving óók een tweerichtings-weg is? 

Stel je je rijkdom en geluk eens voor, wanneer je iets of iemand in jouw kerk leert aanvaarden, "simpelweg" door vergeving te vragen voor je standpunt of woorden omdat je begrijpt dat die de kerk of die persoon hebben geschaad. Stel je eens voor...

Erkennen..en erkend wòrden. Leren om wat was achter je te laten en wat is te omarmen.

Wèg met die veroordeling van het nieuwe...het nieuwe dat jou/mij onzeker maakt, doet twijfelen aan ons geloof.

Wèg met veroordeling die klinkt en voelt als liefdeloosheid, die voortkomt uit angst en onwetendheid...hèt middel van die verrekte duivel om ons zo ver mogelijk van de gemeente van Christus te verwijderen en daarmee van Christus Zèlf.

In plaats daarvan: Welkom heten. Omhelzen. Liefhebben. Zonder oordelen of beschuldigen. Denken en zeggen: "De Heer houdt van jou en dus ik óók!"

En zo samen bouwen aan een prachtige gemeente van de Heer, kleurrijk en liefdevol....

Schuld en Schaamte

(Romeinen 8:1:"Maar als je bij Jezus Christus hoort, word je niet meer veroordeeld...")
Bij schuld voelen we dat onze daad onwaardig is.
Bij schaamte voelen we onszèlf onwaardig.
Schuldgevoel is niet slecht. Het kan leiden tot spijt, excuses en verzoening.
Maar schaamte dwingt ons ons terug te trekken en ons te verbergen.
Schaamte versterkt het valse idee er niet bij te horen. Dat we het niet 'verdienen'. We voelen ons vaak niet slim genoeg, niet goed genoeg, niet attractief genoeg, niet vroom genoeg om te kunnen horen bij de kringen waar we bij wìllen horen.
We kunnen ons zelfs schamen voor dingen die ànderen ons hebben aangedaan! We voelen ons afgewezen en terecht: we hadden het vast verdiend, júíst omdat we het niet waard zijn en..oh ja...ook dáár schamen we ons voor... Maar: Je bent het waard om liefde te ontvangen en erbij te horen. Want niemand kent ons beter dan Jezus Christus en HIJ heeft ons lief; HIJ wijst ons niet af! We zijn het waard om bemind te worden en erbij te horen! De wet vd Geest die in Jezus Christus leven brengt, heeft ons bevrijd van de wet van de zonde en de dood.
Veel mensen voelen zich permanent veroordeeld.
Veel 'ouderwetse', vaak orthodoxe gemeenten prediken zelfs aanhoudend over de dodelijkheid van de zonde, waardoor ze de gelovigen opzadelen met een voortdurend, beklemmend gevoel van schaamte. Een constant gevoel van "Ik ben nooit goed genoeg. Ik zal het altijd weer verpesten. Ik zal nooit mezelf helemaal bloot kunnen geven, zolang ik niet de perfectie heb bereikt die zij van mij verlangen."
Dat en een nooit aflatend oordeel-gedrag maakt dat mensen gekwetst worden, vaak onherstelbaar waardoor men de gemeente de rug toekeert. Slechts zelden komt iemand jaren later heel voorzichtig weer eens een kijkje nemen.

Zelfs Jezus had met die liefdeloze, hardnekkige en Geestdodende regelzucht te maken. Het waren juist die religieuze 'voormannen' met hun talloze wetten en regels, die Jezus' grootste vijand waren.
Die mannen bekritiseerde Hij het meest en met hèn sprak Hij veruit het meest over de hel.
Hij stoorde er zich vreselijk aan dat de religieuze leiders van toen de mensen zware lasten oplegden en onbijbelse grenzen stelden. Zo van: "Als je dit en dat doet (of juist níét doet) en je daar en daar aan houdt, hoor je erbij. Zoniet..dan niet. Voor velen geldt dat ze dat al met de paplepel ingegoten hebben gekregen en wanneer ze dan op leeftijd zijn dragen ze nòg die diepe zware last met zich mee. Lasten en onbijbelse grenzen, die NIET van God zijn...maar van Zijn vijand.
Paulus zegt hierover: "Toen ik de wet begon te bestuderen, werd ik een slechter mens. Toen ik ging nadenken over al die wetten en regels zoals "Gij zult niet begeren" ging ik juist veel sterker  begeren." En net als Paulus, geloven wij, dat goedheid voortkomt uit een intieme relatie met Jezus, uit leven ìn Jezus Christus, niet uit regeltjes. En dat maakt dat we goed doen, niet omdat het ons opgelegd is door wetten of regels...maar omdat we dat wìllen!

Ik geloof dan ook dat de Here God die schaamte van ons weg wil nemen.
Schaamte maakt dat we méér gaan zondigen, zeg maar: meer en vaker niet tot ons recht, ons doel komen. Door schaamte vervallen mensen in een soort terugtrekkings-gedrag.
Ik HÈB geen fout gemaakt; ik BÈN een fout, en daardoor zelf-verdovend gaan handelen door bijv. troost-eten, drinken, drugs, zg. onverschilligheid en gemaakte 'zelfverzekerdheid', kortweg: alles wat je kunt gebruiken als matteriaal om een muur om je heen te bouwen. Een muur, die jou van God en gemeente verwijdert. En juist dáárom is het kruis zó belangrijk! Zodat je kunt zeggen: "Het maakt niet uit wat ik heb gedaan; het maakt niet uit hoevaak ik de boel weer in het honderd laat lopen of volgens anderen zondig, mijn doel voorbij schiet. Het máákt allemaal niet uit, want...JEZUS HOUDT VAN MIJ! Ik hoor bij HEM!" Hij zegt: "Het maakt niet uit M'N kind, ga dóór want Ik geloof in jou!"

En dus...
Niet de regels en wetten zijn 'zaligmakend', maar juist de Liefde van God de Vader!
Die Liefde doet elke vorm van schuld en schaamte wegsmelten als sneeuw voor de zon.
Die Liefde plant vreugde, blijdschap en geluk in je hart en laat je opbloeien als een prachtige bloem...

A real relationship with Jesus overrules all rules.

Spreuk van de dag:

 

A real relationship with Jesus overrules all rules.

Spreuk van de dag:

Als liefde een werkwoord is, zit nooit iemand zonder werk.

1 juni 2016

"Zou je een bepaalde periode uit je leven over/anders willen doen als het kon?"

Deze vraag stelde de Evangelische Omroep haar lezers.

Van mezelf kan ik met een rein geweten volmondig zeggen: "Nee!"
Want...stèl dàt...dan zou ik een ander mens geweest zijn.. met andere ervaringen (want dáár gaat zo'n 'wens' tenslotte om, niet?) en dus ook andere mensen, andere emoties en van daaruit, misschien zelfs een ander karakter. En stel dat je er werkelijk voor zou kunnen kiezen. Beiden, de wens èn/of de mógelijkheid ertoe, leiden tot één vraag: Wat blijft er dan over van "Je bent bedoeld!", "God houdt van jou zoals je bent." Zelf ben ik pas 8 1/2 jaar christen en enkele perioden daarvoor waren bepaald geen vakantietripje, maar toch zou ik never-nooit-niet een periode over willen doen, want hoewel er veel is gebeurd, was de Heer steeds in controle. Lang voor ik het zelf wist of wilde of besefte, wist de Here God al dat ik Hem ooit ondanks mijn stukje 'bagage' bewùst en oprecht zou gaan zoeken. Dus: zou ik een periode over (en dus anders) willen doen? Nee, want hoewel m'n hart versteend was door haat, heeft Hij het stapje voor stapje zacht gemaakt. En dat hele 'weekwordings'-proces was een megageweldige ervaring, die ik voor geen goud had willen missen!

Natuurlijk, ik ben niet 46 jaar dood-ongelukkig geweest. Integendeel: juist in de laatste 12 à 15 jaar vóór mijn bekering was ik oprecht gelukkig. Ik genoot van het vrijgezelle leven met volle teugen (lees: flinke slokken). Ik had een geweldige baan, leuke collega's, een voor een vrijgezel zeer redelijk salaris en woonde al enkele jaren (nog steeds) in een alleraardigst klein huisje met een joekel van een tuin.
Een geestelijk gezonde jongen die leefde zoals elke notoire vrijgezel leeft: 'vrijheid, blijheid' en 'geniet van het leven, het duurt maar even.'
En het was precies in díé periode van rust en wat ook wel genoemd wordt 'peace of mind' dat ik besloot om eerlijk en oprecht, zonder voorbehoud, gericht naar de Here God te zoeken.

Nu, een aantal jaren later kijk ik met ontzettend veel plezier op die periode terug en ja, eerlijk is eerlijk: soms, heel soms ook wel met een beetje heimwee.
Het voelde een beetje alsof ik jaren op een wildwaterrivier had gevaren, slechts bezig met het hoofd boven water te houden en toen opeens, toevalligerwijs, in een zijtak belandde waar het water kalmpjes stroomde en ik op adem kon komen. Rustig dobberend op dat stroompje van geluk had ik alle tijd om te genieten van al het moois om me heen. Dat is, hoe ik die laatste periode van 12-15 jaar vóór mijn bekering ervaar.
Ik had niets te wensen, niets nodig wat ik niet had en dàt was (in mijn geval) dé periode/situatie bij uitstek om eens uit te vissen of God nou werkelijk bestond of niet. In alle rust, oprecht maar kritisch lezend, onderzoekend en nadenkend, zonder overigens de geneugten des levens uit het oog te verliezen. 

Nee, ik zou geen periode over willen doen.
Elke periode van mijn leven, van baby naar peuter, van peuter naar kleuter en van puber naar adolescent was een bijna logische of onvermijdelijke opvolging van de periode ervoor. En stuk voor stuk hebben de verschillende perioden bijgedragen aan de karaktergroei van iemand die gaandeweg geleerd heeft om lief te hebben, vergeving te vragen en te geven, en steeds een ietsiepietsie geduldiger en zachtmoediger te zijn dan het jaar daarvoor.

En daarom kan ik rustig zeggen:
Het niets over willen/hoeven doen is óók een vorm van  geluk...

God's zegen,

Sebo Hilberts

Weten wordt geloven, geloven wordt weten...

God is Geest en kan niet onderzocht of vastgelegd worden met de middelen of methoden van de wetenschap. Het bewijs leveren dat God niet bestaat kan natuurlijk niet. Het is zelfs uberhaubt onmogelijk te bewijzen dat iets of iemand niet bestaat. Toch kan het niet-bestaan wèl aannemelijk gemaakt worden als de onbetrouwbaarheid van de bron, de getuige, aangetoond kan worden. Dat wordt door advokaten in rechtzaken gedaan. Als bijvoorbeeld een getuige iets niet goed heeft kunnen waarnemen, of als een getuige op andere punten onwaarheid heeft gesproken, of als die getuige er zelf grote persoonlijke belangen bij heeft, dan zijn dat goeie redenen om de betrouwbaarheid van die getuige te betwijfelen. En daarmee dus ook de uitspraken van deze getuige.

De Bijbel is onze belangrijkste getuige. Stel nu dat iemand zou zeggen: 'Volgens de Bijbel bestaat God, maar ik heb goeie redenen om de betrouwbaarheid van de Bijbel in twijfel te trekken'. Het zou gigantisch nieuws zijn, dat wereldwijd in zou slaan als een bom! Maar je weet ook dat niemand dit ooit heeft kunnen waarmaken. Al eeuwenlang is geprobeerd te bewijzen dat de Bijbel onbetrouwbaar is en dat God dus niet bestaat. Maar niemand is er ooit in geslaagd, en veel van deze mensen zijn juist christen geworden door wat de bijbel, God’s Woord, hen te zeggen had.

Wees eerlijk en objectief bij het zoeken naar de waarheid en bepaal de realiteit van het christendom voor jezelf. God wil dat alle mensen gered worden en kennis van de waarheid krijgen. Maar Hij vraagt echt geen blind geloof, Hij wil juist dat je je verstand en inzicht gebruikt. Zoals de grote geleerde Pascal ooit zei: “Het is duidelijk dat de mens toegerust is om te denken. Daarin ligt al zijn waardigheid en zijn verdienste en zijn hele plicht is te denken zoals hij eigenlijk behoort. Dat wil zeggen dat begrip voor de werkelijkheid van God niet tot stand komt door wetenschappelijk denken van idee naar idee, met sluitende redeneringen, maar door middel van inzicht.”

Het ultieme inzicht is de vrucht van momenten van diepe ontroering, ontzag, lof, vrezen en beven en van totale verbazing, van besef van grootsheid, van gewaarwordingen die je ondergaat maar niet onder woorden kunt brengen, van ontdekkingen van het onbekende. Op het hoogtepunt van zulke momenten heb je de zekerheid dat God er is, voorbij alles wat zichtbaar en tastbaar is.

De Bijbel zegt: Eerbiedig ontzag voor God: dat is de basis van alle wijsheid en het kennen van God geeft meer inzicht. Als je inzicht probeert te krijgen en dat beschouwt als een heel groot goed, zul je merken wat eerbiedig ontzag voor God betekent. Dan zul je God werkelijk leren kennen. De God Die van jou heel persoonlijk houdt en Zich openbaart aan de mensen in de persoon van Jezus Christus. Met het christen-zijn wordt het verstand dus niet uitgeschakeld en is niet gebaseerd op blind geloof zoals wel gedacht wordt maar het is de van God ontvangen liefde die voorwaarde is tot inzicht in de waarheid. God Die Zijn liefde voor ons bewijst doordat Jezus Christus voor ons gestorven is. Zo heeft de hele wereld, door jezus Christus, weer toegang tot God de Vader. Wist je dat? Onderzoek het maar eens in Zijn Woord...

Je hebt zo van die dagen

Je hebt zo van die dagen die verglijden alsof de tijd niet bestaat. 
Je hebt ook van die dagen dat er zoveel gebeurt dat het lijkt of er weken verstreken zijn. 
Je hebt dagen die zich oneindig verlengen. 
Je hebt dagen die voorbij zijn voor ze begonnen zijn. 
Je hebt dagen dat de lucht van toekomst vervuld is. 
Je hebt dagen dat de geur van het verleden onontkoombaar is. 
Je hebt dagen die gelukkig voorbij zijn. 
Je hebt dagen die jammer genoeg bestonden. 
Je hebt dagen van hoop. 
Je hebt dagen van vrees. 
Je hebt dagen vervuld van alles wat een dag vervullen kan.
Je hebt dagen van leegte om alles wat weggevallen is. 
Je hebt dagen die ledigheid bieden (des duivels oorkussen, zo wil het spreekwoord). 
Je hebt dagen die vervulling schenken (de genade Gods, zo spreken zij die het horen kunnen).
Je hebt dagen van uiterlijke schijn. 
Je hebt dagen van innerlijke beroering. 
Je hebt dagen van invloed uitoefenen. 
Je hebt dagen van uitvoeren van uitvloeisels. 
Je hebt dagen van zonder moeite.
Je hebt dagen van geen stap te verzetten. 
Je hebt dagen die geen woord kan beschrijven.
Je hebt dagen die geen woord spreken.
Je hebt dagen die hoge verwachtingen hebben.
Je hebt dagen die lage spanningsbogen kennen.
Je hebt dagen die betekenis hebben.
Je hebt dagen die onopgemerkt voorbij gaan. 
En dan zijn er nog dagen.....

die ogen openen
die oren doen horen
die monden doen spreken
die moed geven

Defence rests....

"Waar BLIJF je nou met je rot-geloof !?!?"
..
"Heb je het nieuws de laatste tijd wel eens goed bekeken?! Nou? Heb je ergens jouw God kunnen zien ??"
..
"Waar ìs die rot-God van jou nu...hè?! Nou!? Nou!? Waar IS die nou?!"
..
" En dan moet je geloven in een God,..waar is ie dan als je hem nodig hebt?"
..
"ja dan is HIJ er niet.."

En zo zou ik nog een poosje door kunnen gaan...
Het gonst de laatste tijd van de verwijten naar een God, waar men niet in gelooft.
Zoveel leed, dat de laatste maanden, ja.. jaren ons, en dus ook mijn, netvlies passeert.
Huilende vaders, met kinderen op de arm, huilende moeders...zonder kinderen...
Ouden van dagen die steeds minder pensioen en zorg ontvangen. De zorg die stelselmatig wordt uitgehold.
Gemeenten en overheden, die steeds meer en meer hun eigen weg gaan, zonder zich ook maar één keer om de burger te bekommeren.
Anders gezegd: burgers, jong èn oud, die steeds meer en meer aan hun lot worden overgelaten, met een overheid die zich nog slechts en uitsluitend met de eigen (!) portemonee bezighoudt.
Om nog maar te zwijgen van de enkele honderdduizenden vluchtelingen en de steeds benarder wordende internationale toestanden.
Nee..of je nu gelooft dat Hij Allah heet..of Buddah..of Brahma.. of  Jahwe, het maakt bijna niet meer uit. Het komt er stomweg op neer dat: hóé Hij ook genoemd wordt...Hij IS er nu even niet! Althans...daar lijkt het op, het heeft er alle schijn van... zou je misschien denken.
We voelen zoveel nijd om ons heen, dat we er wel link voor uitkijken om NU het geloof aan te snijden als een gespreksonderwerp.
Nee, we kijken wel uit! We durven ons geloof zelfs nauwelijks meer te verdedigen! We kùnnen het niet eens verdedigen..!! En dan nòg: verdedigen we dan IETS...of IEMAND, verdedigen we dan een geloof, zeg: òns geloof, mijn geloof....of verdedigen we een God, mijn God?
En zomaar, out of the blue, knalt het opeens als een kanonskogel bij mij naar binnen:
Zoals we anderen niet hoeven te overtuigen van ons geloof, zo hoeven we datzelfde geloof ook niet naar anderen te verdedigen.
Toen de Liefde in Persoon werd aangeklaagd....zweeg de Liefde, wetend dat 'verdedigen' bij voorbaat zinloos was, in die zin dat het volk hem al bij voorbaat veroordeeld had.
Van àlle ellende en ongerechtigheden, die we thans op onze planeet kennen weet ik één ding zeker:
Dat wat ÌK, Sebo Hilberts, geloof, er heel zeker níét de oorzaak van is...
...ik geloof nl. in de Liefde.
Simpelweg Liefde met een hele grote hoofdletter 'L'.
Ik vraag me af: als iedereen weet dat slechtheid de oorzaak is van alle ellende in onze wereld, waarom de Liefde er dan voor aangeklaagd wordt?

Veraf of Dichtbij?

"Als iemand van u in nood is, laat hij dan bidden."
Het klinkt zo eenvoudig. Bijna té simpel.
Waarom zegt Jakobus: `laat hij bidden`?
En wat moeten of mogen we nu eigenlijk bidden? Dat God het leed zal wegnemen? Dat God onze pijn op welke wijze dan ook doet verdwijnen?
Ach, ik weet het niet.
Als de nood hoog is, is bidden soms alleen nog een woordeloos zuchten tot God, wetend dat Hij in Jezus Christus weet wat lijden is en hopend dat Hij ons begrijpt.
God geeft ons door zijn Woord de vaste overtuiging, dat we altijd van Hem zijn.
En bovendien, dat Hij met ons niet anders kàn handelen dan tot ons heil.
Het is soms moeilijk te geloven, te begrijpen, laat staan te aanvaarden.
In Psalm 121 tuurt iemand naar de bergkammen in de verte. Hij heeft hulp nodig.
Misschien wordt hij door vijanden belaagd, misschien is er ziekte in z'n gezin, misschien is hij alleen. Wie kan hem helpen? Een familielid misschien? Of een vriend? Hoe dan ook, als het om hulp van mensen gaat, moet die hulp daarginds, ver over de bergen, vandaan komen.
Zou er ooit iemand komen? Zou er iemand naar hem omzien?
Heel vaak wachten wij ook zo. We turen maar een beetje in alle richtingen, niet goed wetend wat we met onszelf aan moeten. Zeker in onze maatschappij vol drukte en hectic. We hopen dat iemand onze pijn ziet. Niet alleen de lichamelijke, maar zeker ook die andere pijn. Die pijn, waar we met iemand over willen praten, maar niet durven. Die pijn, die niemand ziet, maar die zo vreselijk aanwezig is. Zoals bijvoorbeeld eenzaamheid. Een stille pijn...
We wachten. En turen. En hopen..
Maar het wachten is tevergeefs. Het hopen ook.
Mensen vergeten ons. Ze zijn te druk met zichzelf. Ze hebben vaak te weinig invoelingsvermogen en heel vaak stellen mensen teleur. Dat gebeurt in je eigen familie-en kennissenkring en het gebeurt in de kring van de gemeente.
Een goede vriendin van me gaf het volgende voorbeeld:
Ze was geopereerd en kon dus niet meedoen aan een bijbelkring. Zelf alleen en zonder auto, was ze dus ook niet mobiel.
Trouw elke week de kring bezoekend, krijg je vanzelf ook een zekere band met elkaar... dacht ze.
Na een poosje werd die kring één deur verder gehouden dan de hare.
Alleen thuis in bed, hoopte ze dat aan de andere kant van muur de gedachten ook uit zouden gaan naar haar. Ze hoorde het gebruikelijke zingen en wenste dat ze erbij kon zijn. Nóg meer wenste ze, dat er iemand van de kring op het idee zou komen om even één deur verder aan te bellen of op z’n minst even op te bellen.
Eén deur verder...
Maar er gebeurde niets.
Er werd gebeden, gelezen, gezongen. Maar niemand dacht aan haar, die zo trouw maand in maand uit de kring bezocht had. Pas na enkele weken viel er een kaartje in de bus...
David snapte het in de derde regel al van Psalm 121: “..mijn hulp is van de Here..”
Hou maar op met staren in de verte. de hulp komt niet uit de verte, waar jij hem verwacht.
De hulp komt van heel dichtbij! “De Heer is uw bewaarder. Hij is de schaduw aan uw rechterhand.” Zó dichtbij komt God! Hij wil onze Vader zijn, die onze hand vasthoudt. Hij wil onafscheidelijk zijn, zoals onze schaduw onafscheidelijk van ons is.
God IS er voor ons, ook als wij Hem even niet zien. Als wij in de verte kijken. Het is GOD, die ons de hulp geeft, die we verwachten en nodig hebben. En we mogen Hem bij voorbaat al danken voor de hulp die al onderweg is, nog voordat wij in de gaten hebben dat we die nodig hebben!
Daarom moet ik maar op Hem vertrouwen. Terwijl ik in de verte staar, loopt Hij de hele tijd al naast me...

Je kunt God's bestaan niet bewijzen, noch dat Hij niet bestaat.

Maar ik geloof van wel! Hoevaak niet gebeurt het dat iemand tegen een bekeerling zegt: "Tsjonge! Wat ben JIJ veranderd, zeg!!" Ikzèlf heb het mogen beleven. Collega's murmelden onderling dingen als: "Wat is ie rustig geworden, hè! Zou ie verkering hebben?! Geen gevloek, geen laagovervliegend gereedschap...hij...hij flúít zelfs..!!!" Kijk, dàt is dat zaadje dat in mijn ogen in de juiste bodem is gevallen, ontsproten en langzaamaan tot een goeie (nochtans kleine) boom is geworden. Een goeie boom met een goeie vrucht. Een Geestelijke Vrucht die liefde, blijdschap, vrede, geduld, vriendelijkheid, goedheid, trouw, hulpvaardigheid, en zelfbeheersing deed groeien. Dat is de vrucht van de Heilige Geest waarvan ik geloof dat het gaat om een wezenlijke 'gedaanteverandering', hetgeen 'bewijs' is voor hen die nog niet geloven, maar het wèl zagen gebeuren in hun collega, vriend, of familielid. Bewijs 'dat er méér is...' Het is net als wind. Wind ìs er. Maar je ziet de wind niet. Je ziet hooguit de takken in de bomen bewegen en we nemen aan dat dat de wind is. Maar bewijs is voor een christen niet nodig.Weten werd voor een christen gelóven. Als christenen gelóven we dat Jezus leeft. Door een belangrijke overgave zijn onze 'geestelijke ogen' geopend. Velen, waaronder ikzelf, mochten dat ook wezenlijk fysiek ervaren, maar ontelbaren hebben de Heer aangenomen zònder dat ze Hem zo intens voelden.
Alleen iemand die niet gelooft, heeft oprecht bewijs nodig dat God bestaat en kan dat bewijs alleen vinden in hen die christen menen en/of zeggen te zijn. Uit hùn verandering, houding, gedrag, instelling en uitspraken kan een niet-gelovige opmaken dat zij "anders" zijn. Dat betekent automatisch dat er op de schouders van de gelovige een grote 'bewijsvoerende' verantwoordelijkheid rust!! Namelijk die van GETUIGE... En dus, tot slot: wij hóéven God's bestaan niet te bewijzen naar anderen toe. Iets aan een ander proberen te bewijzen, betekent dat je diegene probeert te overtuigen en dat is nou net niet onze taak! Gòd overtuigt, wij gètuigen slechts.....

gedichten zijn gedachten

voor jouw gedichten moeten jouw gedachten
open zijn, mag je ze niet dichten
enkel zo worden jouw gedachten
tot jouw eigen hartsgedichten

RED SEA: ARCHAEOLOGISTS DISCOVER REMAINS 

OF EGYPTIAN ARMY FROM THE BIBLICAL EXODUS

Suez| Egypt’s Antiquities Ministry announced this morning that a team of underwater archaeologists had discovered that remains of a large Egyptian army from the 14th century BC, at the bottom of the Gulf of Suez, 1.5 kilometers offshore from the modern city of Ras Gharib. The team was searching for the remains of ancient ships and artifacts related to Stone Age and Bronze Age trade in the Red Sea area, when they stumbled upon a gigantic mass of human bones darkened by age. The scientists lead by Professor Abdel Muhammad Gader and associated with Cairo University’s Faculty of Archaeology, have already recovered a total of more than 400 different skeletons, as well as hundreds of weapons and pieces of armor, also the remains of two war chariots, scattered over an area of approximately 200 square meters. They estimate that more than 5000 other bodies could be dispersed over a wider area, suggesting that an army of large size who have perished on the site.

This magnificient blade (photo) from an egyptian khopesh, was certainly the weapon of an important character. It was discovered near the remains of a richly decorated war chariot, suggesting it could have belonged to a prince or nobleman.


Many clues on the site have brought Professor Gader and his team to conclude that the bodies could be linked to the famous episode of the Exodus. First of all, the ancient soldiers seem to have died on dry ground, since no traces of boats or ships have been found in the area. The positions of the bodies and the fact that they were stuck in a vast quantity of clay and rock, implie that they could have died in a mudslide or a tidal wave. The shear number of bodies suggests that a large ancient army perished on the site and the dramatic way by which they were killed, both seem to corroborate the biblical version of the Red Sea Crossing, when the army of the Egyptian Pharaoh was destroyed by the returning waters that Moses had parted. This new find certainly proves that there was indeed an Egyptian army of large size that was destroyed by the waters of the Red Sea during the reign of King Akhenaten. For centuries, the famous biblical account of the “Red Sea Crossing” was dismissed by most scholars and historians as more symbolic than historical. This astounding discovery brings undeniable scientific proof that one the most famous episodes of the Old Testament was indeed, based on an historical event. It brings a brand new perspective on a story that many historians have been considering for years as a work of fiction, and suggesting that other themes like the “Plagues of Egypt” could indeed have an historical base. A lot more research and many more recovery operations are to be expected on the site over the next few years, as Professor Gader and his team have already announced their desire to retrieve the rest of the bodies and artifacts from was has turned out to be one of the richest archaeological underwater sites ever discovered ( via worldnewsdailyreport.com ). MORE: Red Sea: Archaeologists Discover Remains of Egyptian Army From the Biblical Exodus MORE: Ridley Scott's Exodus: Spectacular highlights of the Biblical Tale.
Bron: http://www.disclose.tv/news/red_sea_archaeologists_discover_remains_of_egyptian_army_from_the_biblical_exodus/123111

Faith and Fear (a letter to a friend)

Hello Ronny. How are you? Everything okay in the U.K.? Here in Holland it's cold, to cold...

Answearing to your question about where I stand in the Dutch refugee-problem, I can tell you following:
I dreamed last night...Strangely enough in English, allthough I am Dutch as you know...
I dreamed about our anxiety and even fear about these current times that we live in, with all of its wars, all those terrorists and especially...the hundreds of thousands of victims right now.
At least an equal number of refugees is coming by trains and by hundreds of ships and tiny little boats, more or less 'flooding' Europe.

Well then, all those people are muslim and yes..many of them are extreme islamic, hiding amongst the vast majority of genuin refugees..maybe trying or even planning to hit Europe with their sharia-laws and with their barbaric violence.

I believe the real concerns and worrys of most of the citizens of Europe is islamization of their christian society. And these concerns and worrys are very much justified!
Christians are even more affraid of ISIS because of what the bibles tells us about the 'anti-Christ': THÉ two characteristics of the anti-Christ in the bible are:
restoration of the khalifat and decapitation of every head that didn't want to bough before Allah.
In our bible satan is called "the lord (god) of this century": 2 Cor.4:4
In the Hadith, Madhi (the Khalif of Allah) is called "the lord of this century."
Would that perhaps be a very strange coincidence..?! I, Sebo Hilberts, don't think so!

"The one and only objective that Mohammed, de Khalifa, de Mahdi en all proud and obedient following muslims have is this one:
the complete spreading of the sole glory of Allah as the one and only god..by means of jihad and other warfairs aswell as terorism, untill there's no-one left who would not say that Allah is the only god." (Walid Shoebat)
"Only very view people in the free western world realise it is permitted to muslims to disquise the truth when they speak to non-muslims." says Walid Shoebat, a former Palestinian terrorist who was converted to the christian faith, only by spending $10,= for a bible!
By the way: Walid Shoebat was interviewed and this whole interview was posted on a Dutch website: http://inbijbelsperspectief.weebly.com/wat-zegt-de-bijbel-over-de-islam.html
(in Dutch, but maybe you can use Google Translate)

Well then:
Given these facts, could we say that any kind of concern, worry, or even fear would be justified?
Ohh Yes!! By all means! Fear is only a human instinctive system to warn us for any danger!

But:
If we would just take a good look at Jesus..
When Jezus was praying in the garden, He was was full of fear. He cryed tears of blood, begging the Father to let this cup pass from Him.
And yet, He also said: "...O my Father, if it be possible, let this cup pass from me: nevertheless not as I will , but as thou wilt."(Matt. 26:39, KJB)

So, He realy wàs affraid, He was absolutely terrifyed
Would it therefore be justified nòt to take àny refugees anymore? Under no circumstances whàt so ever? Because many people are very much affraid of the consequences?
No! That would not be justified. It would be selfisch and it's not how we, christians, learned to deal with such things as fear, worry, concern...
Infact...Jesus tought us to love and to be kind to ANYONE...under ALL circumstances!!!!!
"Pray for your enemys!", He said..
"Bless your enemy!", He said..
But He also said: "Be cautious and alert at all times."
I think that those three are equaly important! Therefore I think it would be sensible to close our borders and take back control of them. Witch wouldn't mean that no-one is welcome anymore!
That's not necessarily acting out of fear.
People should overcome their fear of things that could be...
And you know that I realy know...from experience..that it's not courage that overcomes fear..
Jesus had no courage, so He could never have overcome His fear, as He was begging God to let this cup pass from Him.
Instead of courage, Jesus had faith! He almost immediately continued, by saying that not Hìs will be done, but the will of the Father!
That's FAITH!
So..it's faith that is needed to pray for those who might hurt us, faith is needed to bless those who see us as their enemys, faith is also needed to learn to see them as God sees them and to treat them as God would do. I myself believe in: WWJD (What Would Jesus Do)

And meanwhile...let's not worry too much, because everything is in His Hands...
Everything goes as He, our Father has planned...!

And because of that we can take care of all the needy, fearful, hungry and lonely people, whenever they come and where ever they may come from....

So..now you know where I stand. To many people are too much in favor of taking in as much refugees as we possibly can  handle and an equel number of people are too much against. In my humble opion both are equaly wrong. The anwear should be somewhere in the middle.

Well...that is what I dreamed of last night. And in my dream the most important message that God gave to me is, was and will always be: LOVE! Treat everyone, every human being with as much love as God treated yourself with!

Greetings to you are coming from a warm and fuzzy livingroom with a burning woodstove...somewhere in Holland,

Blessings,

Your lil' big bald fat friend...

Betekent water op Mars een teken van buitenaards leven?
En zo ja: wat doet dat met je geloof?

Het is de laatste dagen een 'hot item': vloeibaar water op mars. Aangevuld met grappige foto's waarop een glas water bovenop een marsreep geplaatst is.
Nou worden er regelmatig planeten gevonden die in theorie min of meer vergelijkbaar zijn met onze planeet. Echt heel bijzonder vinden we dat allang niet meer.
Maar water op Mars? Vloeibaar, stromend water?
Dàt is toch best wel heel bijzonder! Juist omdat water gezien wordt als de basis voor mogelijk leven.

Vele christenen (misschien wel verreweg de meesten) leven in de overtuiging dat wij uniek zijn in God's schepping en derhalve dus de enigen in Zijn hele universum.
Nou geloof ik wel dat wij uniek zijn, maar meer in de persoonlijke sfeer. Ik weet niet of wij de enigen zijn in God's schepping en eerlijk gezegd hou ik me daar ook niet zo mee bezig.

Wèl kan ik zeggen: voor mijn persoonlijke geloof en gevoel zou het tamelijk arrogant zijn, te denken dat MIJN soort de enige is met een hart,ziel,verstand en denkvermogen en dat MIJN planeet de enige planeet is met leven.
Kijk, we hebben de bijbel op duizend-en-één manieren uitgelegd....dan kan deze ene er ook nog wel bij: Johannes 10:16 "14Ik ben de goede herder en Ik ken de mijne en de mijne kennen Mij, 15gelijk Mij de Vader kent en Ik de Vader ken, en Ik zet mijn leven in voor de schapen. 16Nog andere schapen heb Ik, die niet van deze stal zijn; ook die moet Ik leiden en zij zullen naar mijn stem horen en het zal worden één kudde, één herder. "

Dat is altijd uitgelegd als: "...daar bedoelde Jezus de heidenen mee.."
Maar ìs dat ook zo??
Jezus heeft vele dingen gezegd die wij, nietige mensje maar niet kunnen bevatten, laat staan kunnen uitleggen en die wij in onze "bewijsdrift" of juist "ontkenningsdrift" móéten en zùllen uitleggen...naar ons eigen persoonlijke beeld, zoals dat past bij ònze algemene uitleg en beleving van de bijbel.

Maar stel nou eens..dat Hij daarmee Zijn schapen op een andere plaats bedoelde, bijvoorbeeld een planeet. En dat Hij Zijn kuddes, allemaal ineens, of één voor één bij elkaar brengt...

Het is aan onze fantasie om daarover te speculeren, te fantaseren. Maar het is aan ons geloof en aan ons verstand om ons in praktische zin te bepalen bij de dingen die op onze eigen plek gebeuren!
De eventuele aanwezigheid van andere, leefbare, planeten, al dan niet met levende schepsels die al dan niet vergelijkbaar zijn met ons...mag ons er nooit toe verleiden om 'teleurgesteld' te zijn ("Shit! Hij is helemáál niet alleen voor ons gestorven en opgestaan!")
En...ons geloof verliezen??
Hoezo?!
Stel dàt...stel je eens voor...
Voor mij persoonlijk zou dat des te meer getuigen van God's onmetelijke grootheid....

Profetie van een 90 jarige oude vrouw uit Noorwegen in 1968

Een oude vrouw van 90 uit het plaatsje Valdres in Noorwegen heeft in 1968 een gezicht, een visioen van God ontvangen. Evangelist Emanuel Minos hield in die tijd diensten in haar woonplaats en hij heeft de mogelijkheid gehad haar te ontmoeten en zij vertelde aan hem wat ze had gezien. Hij schreef dat op, maar bedacht zich dat het dermate onbegrijpelijk was, dat hij het maar in een la opborg. Nu, na zoveel jaren, begreep hij dat hij die 'openbaring' moest delen met anderen.
De vrouw uit Valdres was een hele behoedzame, betrouwbare en 'wakkere' christen, met een goede reputatie onder allen die haar kenden. Dit is wat ze 'zag':
"Ik zag de 'tijd' kort voor de komst van Jezus én het uitbreken van de Derde Wereldoorlog. Ik zag de gebeurtenissen met mijn natuurlijke ogen. Ik zag de wereld als een soort van globe en ik zag Europa, land voor land. Ik zag Scandinavië. Ik zag Noorwegen. Ik zag bepaalde dingen die zouden plaatsvinden, net vóór de wederkomst van Jezus, en net voor de laatste ramp zou plaatsvinden, zoals we die nog nooit ervaren hebben."
Ze noemt een viertal 'golven'
1 Eerst is er, vóórdat Jezus komt en vóór de Derde Wereldoorlog uitbreekt, sprake van een 'ontspanning', een periode van rust en welvaart zoals we die nog nooit eerder beleefd hebben. Er zal vrede zijn tussen de supermachten van Oost en West en er zal sprake zijn van een lange vrede. (Merk op, dit vond plaats in 1968 toen de koude oorlog op z'n hevigst was!)
In deze periode van vrede is er sprake van ontwapening in vele landen, ook in Noorwegen, en wij zijn dus niet voorbereid als er een oorlog uitbreekt. Deze zal beginnen op een manier die niemand voor mogelijk houdt én vanuit een niet verwachte plaats.
2 Een lauwheid zonder weerga zal de christenen in de greep houden, alsmede een afglijden van de waarheid. Christenen staan niet meer open voor een diepgaande en doordringende prediking. Ze willen niet meer, zoals in voorgaande tijden, horen van ZONDE EN GENADE, wet en evangelie, berouw en bekering. Er komt een soort van surrogaat, een vervanging voor in de plaats: het welwaartsevangelie. Het meest belangrijke aspect zal zijn: 'succes', 'hebben', 'iets te betekenen' en 'materiële zaken te vergaren', zaken die God nooit op die manier beloofd heeft. Kerken en gebedshuizen zullen leger en leger worden. In plaats van de prediking, die we al generaties gewend zijn, zoals: "Neem uw kruis op en volg Jezus", komt er ontspanning, kunst en cultuur onze kerken binnen gelijk een invasie, en dat terwijl die kerken plaatsen zouden moeten zijn van bezinning, berouw en opwekking. Dit gebeuren zal merkbaar plaatsvinden juist voor de wederkomst van Jezus.
3 Er zal met name een morele terugval plaatsvinden zoals 'oud Noorwegen' dat nog nimmer heeft ervaren. Mensen zullen samenleven als getrouwd zijnde, maar zonder getrouwd te zijn. (Ik geloof niet dat het begrip 'samenwonen' al bestond in 1968).
Veel zedeloosheid voor het huwelijk en ook veel ontrouw in het huwelijk wordt algemeen en als normaal ervaren en het wordt rechtgepraat vanuit haast elke optiek. Het zal zelfs in christelijke kringen gaan plaatsvinden en we zullen het gaan omhelzen, zelfs de zonde tegen de natuur. Net voor Jezus' wederkomst zullen er TV programma's vertoond worden, zoals we nog nooit hebben beleefd.
De televisie zal dermate vreselijk geweld vertonen dat het als het ware mensen onderwijst om elkaar te vermoorden en te vernietigen. Er zal geen sprake zijn van 'één station' (Ze kende het woord 'kanalen' nog niet, zoals wij die vandaag de dag gebruiken, daarom noemde zij het stations).
De TV zal net zo zijn als de radio, ook daar hebben we vele stations (kanalen) en zij zullen gevuld zijn met geweld. De mensen dan zien dat als ontspanning. We zullen vreselijke scènes zien van moord en vernietiging van mensen tegen elkaar en dit gaat dan rond in de maatschappij. Sex, open en bloot, zal ook te zien zijn op het scherm, zoals de meest intieme zaken die in een huwelijk plaatsvinden.
(Ik protesteerde en zei, wij hebben een wet die deze dingen verbiedt!)
Echter de oude vrouw zei: Het zal gebeuren en jij zal het zien en meemaken. Alles wat we ooit van waarde achtten, zal afgebroken worden, en de meest decadente zaken zullen zich voor uw ogen afspelen.
4 Mensen vanuit arme landen zullen Europa binnenstromen. (In 1968 was er nog geen sprake van immigratie.)
Zij zullen ook naar Scandinavië komen en Noorwegen. Er zullen er zoveel komen, dat de mensen hen gaan mijden en ze zullen zich hard tegen hen gaan opstellen. Ze zullen worden behandeld zoals men de Joden behandelde voor de Tweede Wereldoorlog. Dan zal de volheid van onze zonden ook bereikt zijn.
De tranen stroomden over haar wangen…. “Ik zal het niet zien, maar u zult het zien. En dan, plotseling, zal Jezus verschijnen en de Derde Wereldoorlog zal uitbreken. Het zal een korte oorlog zijn en eindigen met een nucleaire atoombom. De lucht zal dan zo vergiftigd zijn dat men amper kan ademhalen. Deze oorlog zal over verschillende continenten gaan, Amerika, Japan, Australië en de rijke naties. Het water zal besmet raken, we zullen niet langer kunnen zaaien. Slechts een overblijfsel, een klein aantal, zal overleven. De overgeblevenen in de rijke landen zullen proberen te vluchten naar de arme landen, maar zij zullen ons net zo hard behandelen als wij met hen hebben gedaan”.
“Ik ben zo blij dat ik dit niet zal meemaken, maar als de tijd daar is, moet u de moed hebben dit openbaar te maken en te vertellen. Ik heb dit ontvangen van God en niets daarvan gaat in tegen dat wat de Bijbel ons leert.”
"DEGENE WIENS ZONDEN VERGEVEN IS EN DIE JEZUS KENT ALS HEER EN REDDER, IS VEILIG."

Geloof of ongeloof ?

Die stompzinnige figuren van IS vernielen het ene oeroude beeld na de andere oude tempel.
De vernieling van zoveel herinneringen uit de oudheid vind ik opzich erg jammer. Maar, helaas, vanuit bijbels perspectief zeer correct..
Wat de wreedheden van God en van "Zijn volk" betreft: uit zelfbescherming heb ik me zolang mogelijk daarvan afzijdig gehouden, maar de laatste maanden twijfel ik meer en meer...
In Spreuken zes wordt gezegd dat het een gruwel is in Zijn ogen om onschuldig bloed te vergieten. Uhh...wat staat er ook alweer in de bijbel..."vrouwen en kinderen en zwangere vrouwen moesten opengereten worden.."?!?!?! 
Het eerste vd tien geboden: Gij zult niet doden...
Een farce??
Sprookje?
In mijn wanhopige pogingen om de liefde te bewaren, bemerk ik een groeiende, ongebrijdelde woede, die borrelend en kokend zich langzaam maar zeker een weg naar boven werkt. Bijna als een vulkaan.
De bijbel staat zo barstens vol onrecht, eigengereidheid en wreedheid, dat ik het maar moeilijk meer kan bevatten dat het om een God van Liefde gaat. Tevens is nagenoeg elk van de miljoenen letters op meer dan duizend manieren uit te leggen...dit om het geheel niet al te gemakkelijk te maken voor ons, mensjes...???

De wens is er. Ik wìl het geloven. Ik gelóófde het ook.
Maar allang niet meer!
De wreedheden van dat vermaledijde Israël..het is allemaal "bijbels", het is "God's plan" met ...jawel..."God's volk".
Al die kortzichtige "bijbelvaste" betweters, die met de bijbel in de hand elke homo op de wereld met alle liefde naar de hel verwijzen..

Al die duizenden slachtoffers...allemaal in Zijn Naam...
Dood en verderf is het enige waar het op deze vervloekte planeet om gaat.
"In God we trust", staat er op bijna elk wapen dat naar welke broeihaarden dan ook gaat.
Het staatje Israël is uitsluitend tot stand gekomen door de geldzucht en machtswellust van één enkele familie tenkoste van vele, vele honderdduizenden slachtoffers....
God's plan..?!?!

Ik wil het allemaal geloven..
Ik wil het ècht..!
Ik probeer het ook werkelijk.
Maar het wordt steeds moeilijker en moeilijker om de "God van liefde" uit het NT te rijmen met de "God van Wreedheid" uit het OT èn NT.

Geloven is werkelijk niet wat Jezus zei: "een licht juk", werkelijk waar niet!

Het is het moeilijkste dat ik ooit op mijn bordje heb gekregen... 

"Gelukszoekertje"

Zoveel ellende..
Zoveel pijn..
verdriet en eenzaamheid.

Ja, ongekende, niet met een pen te beschrijven eenzaamheid...

Letterlijk moederziel alleen...temidden van immense golven..
in een enorme oceaan..
In de verte...als je even weer boven de golven uitkomt..
zie je ze nog gaan..
je ouders, je broertje en je oom en tante en opa en oma en die andere mensen
op jullie boot..

Maar jij..jij was overboord geslagen in de harde wind..
en ze konden niet meer bij je komen.
Ja..je hoorde mama nog roepen en je zag hoe papa werd tegengehouden door opa, 
toen hij je achterna wilde springen.

Zouden ze nog bij je kunnen komen?
Zul je ze ooit weer zien?

Het water is zo koud..zó koud...
Even rusten..
heel even maar..
dan zwem je weer..

Eerst even rusten..
even...

Bewuste keus of speling van de natuur?

In het stuk "respectvol getuigen tegenover homosexuelen" van het CIP (Christelijk Informatie Platform, stelt Matthias Joosse:
"...of ze ooit wel eens gelogen had, of ze wel eens  gestolen had, of ze wel eens gevloekt had of met lust naar iemand anders gekeken had."
(zie; http://www.cip.nl/god/augustus-2015/51127-Respectvol-getuigen-over-Jezus-tegenover-homoseksuelen)

"..Ik geloof persoonlijk niet dat mensen geboren worden als overspelige of leugenaar. Dat is niet wie je bent. Net zo min je geboren wordt als homoseksueel.
We doen die dingen wel, maar we hebben altijd een keuze."

Kijk, dáár gaat men de mist in!
Precies dat! De mening dat je niet geboren wordt al homo...
Wij mensen zijn eigenlijk één grote, enorme chemische fabriek. Uiterst complex en met miljoenen acties, reacties en processen per seconde.
Dat alleen al is één van God's ongrijpbare wonderen!
Als wij één enkel celletje in ons DNA 'missen', loopt de hele boel in 't honderd. Datzelfde geldt voor onze genen, receptoren en chromosomen.
Missen we bijv. één bepaald chromosoompje, worden we misschien geboren met bijvoorbeeld het down-syndroom...
Of we 'missen' één klein receptortje, of hebben er juist ééntje teveel, of...we hebben het juiste aantal, maar er zit er slechts ééntje niet op de 'juiste plaats', of hij werkt 'anders'.
In dat geval worden we misschien wel geboren met bijvoorbeeld een autistische aanleg, andersgeaardheid, of we kunnen geestelijk juist veel meer en sneller dan anderen (hoogbegaafdheid)..

Welnu, dat sommige mensen 'anders' geboren worden, wordt blijkbaar door het christendom volkomen aanvaard en zelfs bevestigd met de woorden:
"Je bent bedoeld! God houdt van jou, zoals je bent!". Dat geldt voor alle, in elke hoedanigheid, afwijkenden van het "normale", behalve... wanneer iemand homofiel is.
Dan gaan opeens alle alarmbellen af!
Dan is het opeens een bewuste keuze..?!?

Ik geloof wel dat het 'tegennatuurlijk' is, maar dat is iets héél anders.
Maar voor christenen is dat ruimschoots voldoende reden om het homo-zijn gelijk te trekken met datgene waar God van gruwelde, nl. alle Sodom & Gomorra-achtige praktijken, die in veel gebieden
beoefend werden. Dat waren bachanale orgies, gelijkend op taferelen zoals die men kan zien in films als "Caligula".. Dáár gruwelde God van. Van die ongebrijdelde wellust naar sex, drank en nog
meer sex en alle andere vormen van overdadigheid en zelfs bestialiteit.

Men stelt dat 'homo zijn' een bewuste keuze is, maar hoe kòmt men daarbij?
Waar staat dat? In de bijbel? Absoluut en volmondig: NEEN!
Is homofilie tegennatuurlijk? Ja, ik denk het wel.
Maar een bewuste keuze?
Nee...dat wil er bij mij niet in....

Sex voor het huwelijk en waarom überhaubt trouwen?

Als aan christenen gevraagd wordt, waar in de bijbel geschreven staat dat sex voor het huwelijk verboden is, wordt er heel vaak verwezen naar de teksten waarin het woord 'ontucht' en/of 'zedeloosheid' voorkomt.
Teksten als:
1kor 6:18, waar staat:
"18 Ga ontucht uit de weg! Geen enkele andere zonde die een mens kan begaan tast het lichaam aan, maar wie ontucht pleegt zondigt tegen het eigen lichaam."

Maar...valt sex voor het huwelijk daaronder?
Nee, volstrekt niet! Als ik kijk naar wat "ontucht" betekent:

ontucht
hoererij, onkuisheid, prostitutie, onzedelijkheid
Gevonden op http://www.woorden-boek.nl/woord/ontucht

Ontucht
(verboden seksuele handelingen), Hoererij. Het plegen van seksuele handelingen met kinderen (1): jonger dan 12 jaar of (2): ouder dan 12 maar jonger dan 16 jaar (buiten echt). 
- Wettelijke bepalingen (Wetboek van Strafrecht, 2004): - Ontucht met iemand jonger dan 12 jaar : - Artikel 244 - Hij die met iemand van de leeftijd beneden twaalf jaren handelingen pleegt. 
En hoererij, onzedelijkjheid. (http://www.woorden-boek.nl/woord/ontucht)
Gevonden op http://www.encyclo.nl/lokaal/11262

Ook wordt 1 Kor. 7 veel aangehaald, waarin Paulus antwoordt aan een Griek.
"De gehuwde en de ongehuwde staat
1Dan nu de punten waarover u mij geschreven hebt.
U zegt dat het goed is dat een man geen gemeenschap met een vrouw heeft. 2Maar om ontucht te vermijden moet iedere man zijn eigen vrouw hebben en iedere vrouw haar eigen man. 3En een man moet zijn vrouw geven wat haar toekomt, evenals een vrouw haar man. 4Een vrouw heeft niet zelf de zeggenschap over haar lichaam, maar haar man; en ook een man heeft niet zelf de zeggenschap over zijn lichaam, maar zijn vrouw. 5Weiger elkaar de gemeenschap niet, of het moest zijn dat u er wederzijds mee instemt u enige tijd aan het gebed te wijden. Kom daarna echter weer samen; anders zal Satan uw gebrek aan zelfbeheersing gebruiken om u te verleiden. 6Ik zeg u dit niet om u iets op te leggen, maar om u tegemoet te komen. 7Ik zou liever zien dat alle mensen waren zoals ik, maar iedereen heeft van God zijn eigen gave gekregen, de een deze, de ander die. 8Wat de weduwen en weduwnaars betreft, zeg ik dat het goed voor hen zou zijn alleen te blijven, zoals ik. 9Maar wanneer ze dat niet kunnen opbrengen, moeten ze trouwen, want het is beter te trouwen dan te branden van begeerte. 10Degenen die getrouwd zijn geef ik, nee, niet ik – de Heer geeft hun het volgende gebod: een vrouw mag niet scheiden van haar man 11(is ze al gescheiden, dan moet ze dat blijven of zich met haar man verzoenen), en een man mag zijn vrouw niet wegsturen."

En dáár wil ik toch eens bij stilstaan.
Volgens mij staat hier iets heel belangrijks, waar verreweg de meeste kerken niet bij stilstaan of overheen lezen!
Iets, dat àlle uitspraken van Paulus over sexualiteit verklaart...
Er staat namelijk in vers 1:
"1 Dan nu de punten waarover u mij geschreven hebt. U zegt dat het goed is dat een man geen gemeenschap met een vrouw heeft."
Het was een Griek uit Corinthe, die dit aan Paulus had geschreven.
Inmiddels weten we heel veel van het antieke Griekenland en de bevolking. We weten ontzettend veel over de oude tradities, hun goden-en godinnencultuur, de gebruiken, ja..kortweg: de hele sociale, religieuze, maatschappelijke struktuur van de oude Grieken.

Welnu, in Griekenland heerste een cultuur, waarin het de gewoonste zaak van de wereld was dat mannen met mannen en vrouwen met vrouwen sex hadden. De interactie tussen man en vrouw was er in de meeste gevallen in de eerste plaats voor het nachgeslacht. De vrouwen bleven meestal thuis of bij elkaar, terwijl het openbare leven draaide om de man. Die deed dan ook vrijwel alles buitenshuis.
In deze cultuur was sex bijzonder nadrukkelijk aanwezig en sex speelde dan ook een hele grote rol in het dagelijkse sociale leven. Het werd daarom dus ook gezien als des mans plicht om er goed uit zien. 
Oudere mannen hadden gemeenschap met jongere mannen, jongere mannen met jonge jongens, oudere mannen met jonge jongens...het kwam allemaal voor en het was doodnormaal! 
Ook hadden mannen wel sex met verschillende vrouwen en viceversa.
Zoals wij in onze tijd omgaan met mode, fotomodellen, idolen e.d., zo ging dat in het oude Griekenland ook. Alleen draaide dat altijd om de man! 
Niet voor niets stikt het nog steeds op de wereld van prachtige oud-Griekse beeldhouwwerken van mannen, natuurlijk steeds naakt. Musea staan er vol mee. Jonge, sterke en atletisch gebouwde knappe mannen.
En ja, er werden ook wel beelden gemaakt van vrouwen, maar dat waren meestal godinnen. Het oude Griekenland had namelijk ook een rijke meer-goden cultuur met diverse goden en godinnen. 
In veel steden waren zelfs tempels voor een "onbekende god", voor alle zekerheid. "Je wist maar nooit. Stel dat je een god/godin vergeten was.."

En het was in díé cultuur, dat Paulus monoteïsme en monogamie predikte, één God, en één levenspartner...en dus: één persoon met wie men sex mocht hebben!!
In combinatie met de tekst uit Genesis, waarin staat: "En zij (Adam en Eva) kwamen bij elkaar en zijn werden één".." worden Paulus' woorden stelselmatig in verreweg de meeste kerken gebruikt als 
uitleg waarom sex voor het huwelijk 'niet mag'.

Mijns inziens echter predikte Paulus slechts monoteïsme en monogamie. 
Hij stelde nooit dat twee mensen die werkelijk van elkaar hielden/houden, geen sex met elkaar mochten/mogen hebben, vóórdat ze getrouwd waren/zijn.
Er komt in de bijbel niet een tekst voor, waarin dat klip en klaar afgeraden, danwel verboden wordt, 

Nochtans werd sex door velen (waaronder Paulus) wèl uitgelegd als zijnde bedoeld als onderdeel van een hechte, oprechte, intieme, liefdevolle, monogame relatie en dat men in zo'n relatie elkaar tegenover God zou moeten beloven voor altijd voor elkaar te zorgen, je lichaam te bewaren voor de ander en nooit bij elkaar weg te gaan. Dit 'verbond met God en elkaar' heet sinds enkele duizenden jaren 'huwelijk'. En binnen dit huwelijk vrij je dus alleen met elkaar. 
"Gij zult uw broeders vrouw niet begeren.."

In beginsel was er slechts de verbintenis voor God's aangezicht; later werden daar in tempels allerlei 'bekrachtigende, bevestigende' rituelen omheen gebouwd. 
Waar overigens niets mis mee is...

Spreuk van de dag

Ik heb vastgesteld dat al degenen die voor abortus zijn,

er vroeger niet zelf het slachtoffer van waren. 

(Ronald Reagan)