Sebo Hilberts

Overgave

'Overgave' is een woord dat gemengde gevoelens bij mij oproept. 

Mijn anti-autoritaire en strijdlustige karakter wil het uitschreeuwen: "Nooit! Ik geef niet op, ik stop niet, ik zal nooit toegeven!!" Overgave suggereert dat ik schrómelijk heb gefaald en nu dus nu iemand bóven mij moet accepteren...

En tòch...
Tegelijkertijd is 'overgave' een prachtig woord en eigenlijk mijn moeilijkste, belangrijkste en mooiste doel van elke dag!

Ik weet dat ik niet kan winnen zònder de Heer en niet kan winnen vàn de Heer, maar alleen kan winnen mèt de Heer. zolang ik me aan Hem overgeef.
Hoewel mijn anti-autoritaire 'ik' zich verzet tegen overgave, eist mijn liefde voor m'n Verlosser die juist van mij. 

William Booth, de stichter van het Leger des Heils, zei ooit: "De grootheid van iemands kracht wordt bepaald door de mate van zijn overgave." De mate waarin ìk me aan Christus overgeef, bepaalt voor mij mijn succes in het (geestelijke) leven. 
Jezus wil dat ik heilig ben, zoals Hij heilig is (1 Petrus 1:15-16).

Alles wat minder is dan volledige overgave, is een voorwaardelijke overgave en dus, eigenlijk geen overgave. Over hoeveel gedeeltelijke of voorwaardelijke overgaven heb je in de geschiedenis gelezen? Overgave betekent dat het voorbij is. De ene partij geeft de strijd op. Ze geven toe. Zo moet het ook zijn in onze overgave aan Christus. En niet 'omdat we verloren hebben', maar omdat Hij voor ons gewonnen heeft! En daarom moet onze overgave absoluut en volledig zijn.  We moeten op het punt komen waarop we zeggen: "Tot hier en niet verder! Het is allemaal van U, Jezus. Alles. Mijn leven is van U. Ik ben dood. Het enige leven dat ik nu heb, is in U (Galaten 2:19-20). Gebruik mij hoe, waar en wanneer U maar wilt." Absolute overgave betekent dat zelfs onze dromen niet langer van onszelf zijn, maar dat ze ondergeschikt zijn aan wat Jezus van ons wil. Elk streven naar egoïstische verlangens moet worden begraven. Alleen Jezus doet ertoe.

Onvoorwaardelijke en totale overgave wordt gigantisch onderschat! We maken nu eenmaal fouten. We zullen falen. We zullen dingen die we aan Jezus hebben overgegeven, weer terugnemen. Maar we mogen nooit stòppen met ons over te geven. Als we de mist in gaan, moeten we ons opnieuw overgeven. En nog eens. En nog eens. Je kunt het zien als niveaus van overgave als je wilt, maar voor mijzelf geeft zo'n denkwijze niet goed de houding weer die nodig is voor een leven van absolute overgave aan God. Het gaat niet om gradaties van overgave. We moeten juist voortdurend streven naar totale onderwerping. Het is de staat waarin we moeten leven. Wanneer we Jezus iets minder geven, is het onze plicht om direct tot inkeer te komen en ons opnieuw over te geven.

In Jezus zijn we compleet. Bij Hem zijn we veilig. Zonder Christus zijn we niets, hoe we ons ook voordoen of hoe we ook pronken. Een leven zonder overgave is geen leven. Het is een wandelende dood, leeg. Discipelschap en overgave zijn volgens mij onlosmakelijk met elkaar verbonden. Je kunt het één niet hebben zonder het andere. Kies voor leven of dood. Kies voor Jezus of wijs Hem af. Kies voor overgave of hoogmoed. Als je Jezus wilt volgen, als je Hem werkelijk liefhebt met heel je hart, verstand en ziel, moet je kiezen voor absolute overgave aan de Koning der koningen en Heer der heren. Niets minder is aanvaardbaar voor onze heilige God. 

Waarom zou jíj je vandaag niet opnieuw overgeven?

Óók jíj ben geboren om vrij te zijn!

Sebo