Twijfel...

Misschien heb je dat ook wel eens, dat je gaat twijfelen aan God en aan Zijn aanwezigheid in jouw leven.

Soms komt die twijfel op in een moeilijke periode, wanneer je tegenslagen meemaakt zoals ziekte, het sterven van een goeie vriend, 

of het stuklopen van een relatie waar je alles van verwachtte. 

Je gaat God dan allerlei dingen verwijten en Hem misschien zelfs wel de rug toekeren.

Soms komt die twijfel op wanneer je gaat denken over God en over dat geloven eigenlijk toch maar een erg onzekere zaak is. Je kunt Hem niet bewijzen, zoals twee maal twee is vier wèl te bewijzen is. Dat is een veel grotere zekerheid dan de zekerheid van het geloof; het vertrouwen in de wetenschap lijkt een veel beter en steviger houvast dan het vertrouwen in God.

Is het hele geloof geen fictie? Bestaat God wel en doen we het niet allemaal voor niets?

In zo'n situatie kun je vreselijk opkijken tegen die 'zo zekere' en blije christen om je heen. Ze lijken totáál geen last te hebben van ook maar énige twijfel!

En ook wanneer je in de bijbel leest over de leerlingen van de Here Jezus, denk je over gelovigen te lezen, die wèl een ròtsvast geloof hadden. Als je tenminste af mag gaan op een zekere taal die ze spraken..

Toch vind je door de hele bijbel heen mensen in moeilijkheden en twijfel. Het is vaak "Ik geloof, kom mijn ongeloof te hulp." (Markus 9:24)

En steeds weer moet Jezus tegen de discipelen zeggen: "Hoe hebt u geen geloof?" Ook wanneer je het opstandingsverhaal leest, blijkt de reactie van de discipelen niet geloof, maar schrik, ongeloof en twijfel te zijn! Zèlfs zíj geloven niets over de berichten van de opstanding van de Heer: "En hun woorden leken hun kletspraat en zij geloofden hen niet." (Lukas 24:11), terwijl zíj toch het duidelijkst Zijn woorden hadden gehoord, bij herhaling op herhaling.

En kijk eens hoe Thomas reageerde, toen hij het nieuws vernam..

Wij zijn met onze twijfels zo nu en dan dus duidelijk geen uitzondering!

Heel vaak ontstaat twijfel door slechte omstandigheden. We zitten in een donkere periode van ons leven, maatschappelijk, fisiek of geestelijk, of zelfs alledrie tegelijk. Het één lijkt het ander op te volgen of te veroorzaken en de Enige Die ons eruit kan helpen...doet dat niet! Waaròm niet? Waarom hoort God mij niet? Waarom dóét God hier niks tegen?!

Zó'n twijfelaar was Asaf ook.

Deze muziekmaker tijdens de regering van koning David zag al het onrecht om hem heen en raakte bijna verstrikt in teleurstelling, boosheid en verbittering.

Maar zie eens hoe hij híér weer uitkwam:

 

Psalmen 73

"1 Een psalm van Asaf.

Ja, God is goed voor Israël,

voor hen die zuiver van hart zijn. 

2 Maar wat mij betreft, mijn voeten waren bijna uitgegleden,

mijn schreden waren haast uitgeschoten, 

3 want ik was jaloers op de dwazen,

toen ik de vrede van de goddelozen zag. 

4 Tot aan hun dood zijn er immers geen boeien,

en hun kracht is fris. 

5 Zij verkeren niet in moeiten, zoals andere stervelingen,

en worden niet gekweld met andere mensen. 

6 Daarom hangt de hoogmoed hun als een ketting om de nek,

het geweld bedekt hen als een mantel. 
7 Hun ogen puilen uit van vet,
zij hebben de inbeeldingen van hun hart overtroffen. 
8 Zij spotten en spreken boosaardig van onderdrukking,
zij spreken uit de hoogte. 
9 Zij zetten hun mond op tegen de hemel,
hun tong wandelt honend rond op de aarde. 
10 Daarom kan Gods volk ertoe komen,
wanneer er een volle beker water voor hen uitgeperst wordt, 
11 dat zij zeggen: Hoe kan God het weten?
Zou de Allerhoogste er weet van hebben? 
12 Zie, dezen zijn goddeloos,
toch hebben zij in de wereld rust en vermeerderen hun vermogen. 
13 Ja, voor niets heb ik mijn hart gezuiverd

en mijn handen in onschuld gewassen. 
14 Want de hele dag word ik gekweld
en mijn bestraffing is er elke morgen. 
15 Als ik zou zeggen: Ik zal ook zo spreken,
zie, ik zou ontrouw zijn aan al Uw kinderen. 
16 Toch heb ik nagedacht om dit te kunnen begrijpen,
maar het was moeite in mijn ogen, 
17 totdat ik Gods heiligdom binnenging
en op hun einde lette. 
18 Ja, U zet hen op gladde plaatsen,
U doet hen in verwoesting vallen. 
19 Hoe worden zij in een ogenblik tot een verwoesting!
Zij worden weggevaagd, komen om door verschrikkingen. 
20 Zoals een droom vervaagt bij het ontwaken,
zult U, Heere, als U wakker wordt, hun beeld verachten. 
21 Toen mijn hart verbitterd was
en ik in mijn nieren geprikkeld werd, 
22 hoe onverstandig was ik toen, ik wist niets!
Ik was een redeloos dier bij U. 
23 Ik zal echter voortdurend bij U zijn,
U hebt mijn rechterhand gegrepen. 
24 U zult mij leiden door Uw raad,
daarna zult U mij in heerlijkheid opnemen. 
25 Wie heb ik behalve U in de hemel?
Naast U vind ik nergens vreugde in op de aarde. 
26 Bezwijkt mijn lichaam en mijn hart,
dan is God de rots van mijn hart
en voor eeuwig mijn deel. 
27 Want zie, wie zich ver van U houden, zullen omkomen;
U verdelgt allen die als in hoererij U verlaten. 
28 Maar wat mij betreft, het is voor mij goed dicht bij God te zijn.
Ik neem mijn toevlucht tot de Heere HEERE,
om al Uw werken te vertellen."

Dicht bij de Allerhoogste, in ZÍJN nabijheid, leren we de dingen te zien, zoals ze zíjn...en niet zoals de duivel ze ons wil laten geloven!
Dicht bij Vader zijn we veilig voor de valkuilen van de duivel, waar twijfel er één van is.

Wees gezegend,

Sebo

Eenzaamheid en naastenliefde

Eenzaamheid is gewoon, vriendschap is een uitzondering.

Het lijkt of er, naarmate er meer en meer mensen op de wereld komen, er ook meer en meer mensen leven in eenzaamheid. 

Alleen, onzichtbaar geworden in de anonimiteit van de grote massa. Je kunt temidden van een grote menigte staan en toch zal niemand je zien, jou opmerken. 

Zo kunnen we een flinke stapel collega's hebben en kennissen waar we misschien wel op een dagelijkse basis mee omgaan, maar...niemand die jou ècht kent.

Zóveel mensen kennen dat gevoel van eenzaamheid helaas maar àl te goed. Je wilt contact maken met iemand , maar je kunt het niet. Het lijkt of je de mogelijkheid verloren bent om werkelijk contact te krijgen. Het lijkt, of niemand "op jou zit te wachten"...

Ook in de kerk is eenzaamheid.

Ik ben aan één kant een beetje doof, dus hoor ik niet al te best meer.

In onze kerk is er een wekelijkse koffie-ochtend. "Open Kerk", heet het officieel en een ieder die wil, is dan welkom om een bakkie koffie te komen drinken en een praatje te maken.

Als ik er af en toe bij ben, versta ik weinig. Ik hoor meer geroezemoes, tenzij iemand rechtstreeks tegen mij praat op zeer korte afstand. 

Dat geeft me echter àlle gelegenheid om rond te kijken.  

En af en toe heb ik het gevoel dat iemand eigenlijk best eenzaam is. En soms líjkt er dan ook sprake te zijn van enige teleurstelling. Teleurstelling, niet alleen dat die persoon geen echte vrienden heeft in de kerk, maar ook teleurgesteld vanwege een gevoel dat er tòch niemand in hem/haar geïnteresseerd is.

Zo van: "Die-en-die broeder/zuster zie ik eigenlijk nooit met iemand praten. Hij/zij is er altijd, maar heeft nooit een gesprekje met iemand.." 

Ja, er zijn van die dagen dat ik wel eens het gevoel heb dat we als broeders en zusters een soort 'dubbelleven' leiden: er is het 'gemeenteleven', waarin we onszelf als christen laten zien..èn er is ons privéleven. En dàt gaat je niets aan, 'hoor' je niet naar te vragen en mag je je niet 'mee bemoeien'. Nou ja..vooruit, tot op zekere hoogte staan we dat toe, máárr..kom niet té dicht bij! Het moet niet al te persoonlijk worden!

Bijna, alsof beiden, ons christen zijn in de wereld, en ons christen zijn in de kerk volstrekt los van elkaar staan... 

Maar ìs dat ook zo?!

Hebben wij als broeders en zusters niet júíst ook een héle belangrijke verantwoordelijkheid naar elkaar toe?

Paulus zegt in Efeziërs 6:18 (HSV): 

"...18 terwijl u bij elke gelegenheid met alle gebed en smeking bidt in de Geest en daarin waakzaam bent met alle volharding en smeking voor alle heiligen."

" Alle heiligen"...dat zijn WÍJ, wíj, alle kinderen van de Here Jezus!

Hier staat dus onweerlegbaar, dat we als christenen een duidelijke zorgtaak naar elkaar hebben! 

En dat betekent dat we niet hoeven wachten tot 'iemand anders het al doet', maar dat we mogen stáán in die volmaakte liefde en zònder enige schaamte of schroom vrijmoedig op die ene zuster of broeder mogen afstappen om een praatje mee te maken, een bezoek-afspraakje  te maken of samen te bidden of domweg een lekkere wandeling mee te maken als diegene dat leuk zou vinden. 

Zorgen vóór elkaar is oneindig veel beter dan zorgen òm elkaar, en weet je: het is zóveel gemakkelijker dan we denken èn het zegent diegene..èn jezelf!

opdracht:

zoek de zegen....

Sebo

 Enschede, 21-01-2025

Kan ziekte een doel hebben? 

Dat is een vraag, die mij al langere tijd bezighield. 

Ik stelde deze vraag eens aan iemand en kreeg het volgende antwoord: 

"Natúúrlijk niet! Je denkt toch niet dat God iemand ziek wìl hebben?!" 

Uhh...okee. 

Diegene had de vraag niet helemaal begrepen. 

Ik vroeg niet of ziekte een doel kon ZIJN, maar of ziekte een doel kon HÈBBEN. 

Daar zit een wezenlijk verschil in. 

Dit is, wat ik geloof: 

We leven in een gebroken wereld, waarin de duivel de scepter zwaait. 

Lukas 4:5-8 (HSV) :

"5 En daarna bracht de duivel Hem op een hoge berg en liet Hem in een ogenblik tijd al de koninkrijken van de wereld zien. 6 En de duivel zei tegen Hem: Ik zal U al deze macht en de heerlijkheid van deze koninkrijken geven, want die is aan mij overgegeven en ik geef die aan wie ik maar wil; 7 dus, als U mij zult aanbidden, zal het allemaal van U zijn. 8 Maar Jezus antwoordde en zei tegen hem: Ga weg van Mij, satan, want er staat geschreven:  U zult de Heere, uw God, aanbidden en Hem alleen dienen." 

En dus: hier op aarde regeert de duivel, tòtdat de Heer terugkomt! 

Dat verklaart voor mij pijn, oorlog, ellende, rampen, ziekte e.d. Grijpt God dan niet in? 

Nou...(nòg) niet in de heerschappij van de duivel, maar wèl in het leven van afzonderlijke mensen. Dat betekent dat mensen van ziekte, aandoeningen kwalen, enz. kùnnen genezen. Zo zijn er legio mensen die naar genezingsdiensten gaan, zoals bijv. van Jan Zijlstra en soortgelijke mensen met een bijzondere opdracht (bediening/roeping). En inderdaad komt het voor (wereldwijd zelfs régelmatig!) dat mensen genezen, méde omdat er met hen en voor hen gebeden is. 

Jakobus 5:13-15 (HSV):

"13 Is iemand onder u in lijden? Laat hij bidden. Heeft iemand goede moed? Laat hij lofzingen. 14 Is iemand onder u ziek? Laat hij dan de ouderlingen van de gemeente bij zich roepen en laten die voor hem bidden en hem met olie zalven in de Naam van de Heere. 15 En het gelovige gebed zal de zieke behouden en de Heere zal hem weer oprichten. En als hij zonden gedaan heeft, zal hem dat vergeven worden. 16 Belijd elkaar de overtredingen en bid voor elkaar, opdat u gezond wordt. Een krachtig gebed van een rechtvaardige brengt veel tot stand." 

Maar wat nou als iemand níét geneest?? 

Er staat immers in Marcus 11:22-24 (HSV):

"22 En Jezus antwoordde en zei tegen hen: Heb geloof in God. 23 Want, voorwaar, Ik zeg u: wie tegen deze berg zal zeggen: Word opgeheven en in de zee geworpen, en niet zal twijfelen in zijn hart, maar zal geloven dat wat hij zegt, gebeuren zal, het zal hem gebeuren wat hij zegt. 24 Daarom zeg Ik u: alles wat u biddend begeert, geloof dat u het ontvangen zult, en het zal u ten deel vallen. 25 En wanneer u staat te bidden, vergeef als u tegen iemand iets hebt, opdat ook uw Vader, Die in de hemelen is, u uw overtredingen vergeeft." 

En dus: wat nù, als je tòch niet bent genezen..?? In dat geval hoor en/of lees je regelmatig: 

"Heb je wel voldoende geloof?" 

"Staat er misschien iets tussen God en jou?" 

"Heb je misschien gezondigd en dat nog niet aan Hem verteld?" 

En nog véél meer vragen van ongeveer dezelfde strekking. 

Maar volgens mij is er iets fundamenteels fout met deze vorm van vraagstelling: hóé goed bedoeld ook...er schuilt een beschuldigende vingerwijzing in en dus: een veroordeling! 

Ikzelf heb zelf ooit deze zelfde vragen gekregen van ouderlingen en had ze destijds misschien 'om de oren kunnen slaan' met Jacobus 5, wànt...staat daar niet dat het "gelóvig gebed" van de ouderlingen de zieke zal genezen? En staat er niet ook dat als ik gezondigd zou hebben, het mij vergeven zou worden? En dus zou ik nèt zo goed kunnen stellen: hebben die óúdsten dan zèlf wel voldoende geloof gehad tijdens hùn gebed voor mij?? Zou er misschien iets tussen hèn en de Heer kunnen staan?? 

Máár let op: híér loert de duivel op!!! Dit zou een úítgelezen kans zijn om  me te laten struikelen!

Wànt..als ik dàt gedaan zou hebben, had ik mijzelf aan eenzèlfde 'vingerwijzing' schuldig gemaakt! 

Beter is het, te zoeken naar een mogelijke oorzaak/reden van het uitblijven van een verhoring. 

En daarmee kom ik bij de kern van mijn vraag: 

Stel dat genezing uitblijft, zou dat dan een REDEN of een DOEL kunnen hebben? 

Hieronder zo'n mogelijk "doel": 

2 Korintiërs 12:7-10 (HSV):

"7 En opdat ik mij door het allesovertreffende karakter van de openbaringen niet zou verheffen, is mij een doorn in het vlees gegeven, een engel van de satan, om mij met vuisten te slaan, opdat ik mij niet zou verheffen. 8 Hierover heb ik de Heere driemaal gesmeekt dat hij van mij weg zou gaan. 9 Maar Hij heeft tegen mij gezegd: Mijn genade is voor u genoeg, want Mijn kracht wordt in zwakheid volbracht. Daarom zal ik veel liever roemen in mijn zwakheden, opdat de kracht van Christus in mij komt wonen. 10 Daarom heb ik een behagen in zwakheden, in smadelijke behandelingen, in noden, in vervolgingen, in benauwdheden, om Christus' wil. Want wanneer ik zwak ben, dan ben ik machtig." 

Zo leerde Paulus om nederig te worden, waar hij vaak tamelijk arrogant was. 

Een ander, al even duidelijk voorbeeld van "Kracht wordt zichtbaar in zwakheid": 

Nick Vujicic, de man die geboren werd zonder armen en benen. Deze man is een getuige van de Heer en een ware zegen voor tienduizenden mensen, overal ter wereld. 

Nou vooruit dan, nog ééntje: 

Dick en Rick Hoyt, een vader die met zijn zeer zwaar invalide zoon diverse triathlons, marathons e.d. liep, waaronder de beruchte "Iron Man". 

Door hun houding en volharding werden ze over de hele wereld bekend om vervolgens een zegen, bemoediging en steun te worden voor duizenden. En réken maar dat deze mensen, nèt als Paulus destijds, hun longen uit hun lijf gebeden hebben en velen mèt hen!! Wat mij persoonlijk betreft: af en toe lijkt het alsof er een heel klein glimpje van begrip tevoorschijn komt, al begrijp ik vele malen vaker totáál niet wat God's bedoeling is. 

Ik heb inmiddels begrepen (hardleerse en langzame leerling die ik ben) dat alle narigheid en ongerechtigheden niet vàn de Heer komen, maar dat Hij ze wèl gebruikt! 

Dat betekent dat de Here God de pijn en narigheid vaak toelaat, simpelweg omdat Hij die dingen wil laten meewerken in het tot stand komen van iets goeds. Zo staat er in Zijn Woord dat Hij alle dingen doet meewerken ten goede.

 

Romeinen 8:28-29 (HSV):

"28 En wij weten dat voor hen die God liefhebben, alle dingen meewerken ten goede, voor hen namelijk die overeenkomstig Zijn voornemen geroepen zijn. 29 Want hen die Hij van tevoren gekend heeft, heeft Hij er ook van tevoren toe bestemd om aan het beeld van Zijn Zoon gelijkvormig te zijn, opdat Hij de Eerstgeborene zou zijn onder vele broeders."

En dus..kun je stellen dat àlle lijden, hóélang ook of in wèlke vorm ook, uiteindelijk bedoeld is om ons te vormen, te vormen naar het perfekte beeld van Jezus! 

De Heer verhoort weliswaar wel gebeden van ons, maar enkel op ZIJN tijd en inderdaad ook niet èlk gebed wordt verhoord, waarbij voor mij één ding als een paal boven water staat: het uitblijven van een gebedsverhoring betekent niet het uitblijven van een antwoord, want de Heer antwoordt àltijd! 

We moeten dat antwoord alleen wèl willen 'horen'...

Wees gezegend,

Sebo

 Same here...

Maar als ik voor haar een dagje uit betaal, zegt ze boos:

''Waarom?! Je wil me zeker de hele dag niet zien, hè?!!"

Ik zwijg dan, wijselijk.......

 Gelijkenis met een boom

Een mens lijkt op verschillende punten eigenlijk net een boom .

We staan in het leven, we groeien, we bloeien, we functioneren beter met meer licht, doorstaan vaak stormen, raken daardoor soms stukjes van onszelf kwijt, èn..we gaan dood. 

Toch?

Ik zie het volgende beeld voor me:

De ware christen is als een mooie boom, hij groeit en groeit, en hij zit met zijn wortels diep in de vaste grond, Die Jezus heet.

Als je een boom zijn licht ontneemt, of een groot deel daarvan, zal hij niet volledig uitgroeien. Hij zal niet bloeien, en geen vrucht dragen.

Maar mensen, die in God's Licht staan, mogen ook volledig uitgroeien en dragen daardoor ook veel vrucht.

En net als bij verschillende bomen, dragen christenen ook verschillende vruchten.

Een gezonde boom doorstaat zware stormen, verliest soms een aantal takken, maar zijn stam is sterk, en de grond houdt zijn wortels stevig vast. Die vaste grond houdt de boom overeind.

Het gebeurt ook wel eens, dat de wind de top van de boom stevig heen en weer zwiept, maar onder aan de stam is het lekker rustig.

Hoe dichter bij de veilige grond, hoe dichter bij de wortel, hoe rustiger.

Net als bij de Here Jezus; hoe dichter we bij Hem zijn, des te meer rust we zullen en mogen ervaren.

Hoe verder van de basis, de grond, hoe wilder de takken in de wind zwiepen.

Anders gezegd: hoe verder we in de wereld raken, hoe verder we verwijderd raken van die zo broodnodige rust die we alléén bij Hèm vinden, bij Jezus.

Door alle drukte in ons leven, kunnen we aardig meegesleept worden in de wereld van alledag.

Maar we moeten niet teveel naar onze zwiepende boomtoppen kijken, maar steeds weer terug gaan, naar onze wortels, die diep verankerd in de Here Jezus zitten. Dáár komt al het goede vandaan.

Hoe verder we van God af leven, en onze eigen gang gaan, hoe meer ons geestelijk leven vervaagt. En hoe onrustiger we worden. 

Als christen hebben we zelf in de hand, hoe dicht we bij de Heer leven, dat wil zeggen: we kunnen niet altijd voorkomen dat we worden verleid om af te dwalen, maar we hebben wèl zelf de keuze om úít de verleiding, úít de afdwaling...terug naar de Heer te gaan!

Wetende dat een gezonde boom, die diep geworteld zit, door alle narigheid en tegenslagen heen groeit, want hij krijgt zijn voeding vanuit de rijke grond. 

Hij zuigt het water door zijn wortels uit de grond, het broodnodige water. Hij krijgt een vol bladerdek, waar vogels schuilen en nestelen. Hij draagt veel vrucht, wat dan weer tot voeding van anderen mag zijn.

Het water van de boom is voor een christen het levende water, het Woord van God, ofwel de bijbel. Als we de bijbel lezen, worden we geestelijk gevoed, en daardoor groeien we in geestelijke zin. 

Lezen we echter niet, en vinden we alleen de zondagdienst wel voldoende, lopen we groot risico langzaam te verdorren, net als een boom die te weinig water krijgt.

Een mens die Jezus in zijn hart heeft, weet door alles heen, hoe moeilijk het soms ook is, dat God hem nooit in de steek zal laten, ook al voelt dat soms wel zo.

Een christen komt altijd sterker uit de strijd als hij de soms zeer pijnlijke levenslessen van de Here God heeft moeten leren.

Omdat hij weet: de Here God is vóór mij, wie zal dan tégen mij zijn?

Wij zijn méér dan overwinnaars, door de liefde van God, die Zijn eigen Zoon Jezus naar de wereld zond, om de fouten van de mensen op Zich te nemen, de schuld te dragen.

Als we dat met hart en ziel erkennen, mogen we voor eeuwig in Zijn licht staan en zo

volledig tot volle bloei komen...

Wees gezegend,

Sebo

 Serenade aan de Taal

Een onvermoeide strijd
is het dansen van de letters
er komt geen einde aan
is er ooit een begin in geweest

Letters die als dwazen kronkelen
in vreemde vormeloze vormen
klanken van wat zal gaan ontstaan
weergalmen in mijn geheugen

denkend, spelend met de letters
geef ik mij over aan de taal
De letters vormen langzaam woorden
woorden verenigen zich tot zinnen

zwevend, twijfelend
golven zinnen over het smetteloos wit
Vechtend de strijd der letteren
geniet ik van elke gewonnen slag

Stilaan wordt het serene wit
gebroken door geschreven zwart
vormend uit letters en woorden
een klein gedichtje naar mijn hart.

 Spreuk van de dag:

.

I'm not a complete idiot, 

some parts are missing.

 HUILEN IN JE GEBED

Behalve extreem blozen, is huilen de enige emotionele uiting die voor vrij lange tijd sporen achterlaat: onze ogen worden nat, tranen rollen van onze wangen, onze blik wordt wat troebel. En dat is een handicap. 

Vaak (meestal) schamen we ons er ook voor. Waarom huilen we dan? Ik geloof niet het als een toevallig evolutionair bijproduct is ontstaan. Nee, ik geloof juist dat huilen een heel belangrijk doel heeft. Huilen is kostbaar, het maakt ons kwetsbaar en het is moeilijk te simuleren en daarom een heel eerlijk signaal aan onze omgeving. Een signaal dat we een ander dichtbij ons willen om ons te troosten wanneer we heel verdrietig zijn en om onze ervaring te delen wanneer we juist heel blij zijn.

Als we een stevige arm om ons heen voelen, stoppen we vaak met huilen. De nabijheid van de ander maakt ons rustig. Misschien is dat fysieke contact precies wat we dan juist willen en nodig hebben. Of we zijn zó vol van emotie, dat die arm juist de 'tricker' is, om ons hart uit te storten.

Óverstromend van verdriet of blijdschap, houden we ons in, maar eigenlijk staan we op ontploffen. En dan is dat fysieke contact juist het signaal om ons helemaal te laten gaan en plotseling kunnen we het dan ook niet meer houden. "In tranen uitbarsten", noemen we het.

Als we dicht bij God komen en Hij begint zelfs maar een gedeelte van Zijn hart met ons te delen, worden we er helemaal door overweldigd! Misschien gaan we wel lekker huilen als we ontdekken hoe liefdevol Gods Hart is en toch zo gebroken. Als God Zijn hart aan ons openbaart, zelfs maar voor een fractie, worden onze eigen harten verwond. Dat lijkt erg, maar vergis je niet: juist in die 'verwonding' zien we de grootheid van God en van Zijn Liefde voor ons en daardoor voelen we soms als vanzelf onze tranen opkomen.

God zegt, dat als we in Zijn onmiddellijke nabijheid komen, we misschien een gebroken en berouwvol hart krijgen, maar we zullen ook een hart krijgen dat zó dicht bij God is, dat het voelt alsof we in Hem wegsmelten. Zóveel liefde en intense bewogenheid is voor ons domweg té overweldigend om níét in tranen uit te barsten! En met een gebroken en berouwvol hart, een hart naar Gods wil, zien we pas wat het ècht betekent om God te kennen. 

Díé intense ervaring mocht ik hebben, en ik mag hem delen met jou! Kom maar bij Hem en stort je hart maar uit! Luister naar wat Hij je vertelt; dan kun je Zijn Liefde vóélen, zíén èn horen...

Wees gezegend,

Sebo

Leven in overvloed

Het kan altijd meer, beter en groter. Heb je eenmaal je appartement verruild voor een eengezinswoning, begint het dromen over een villa. En heb je promotie gemaakt, dan lonkt de volgende stap op de carrièreladder alweer. Kortom: we denken veel te vaak in "tekort". Er kan altijd nog meer bij...

Het meer van meer is nooit vol. Zó zonde! Leven in overvloed maakt je leven namelijk leuker, een stùk leuker. Om in overvloed te kunnen leven heb je ècht niet meer geld, status of spullen nodig. 

Wat is overvloed dan wel? Vooral geestelijke gezondheid, innerlijke vrede.. met jezelf, jouw situatie, je omgeving, met je bezit.

Wat is 'overvloed' nou eigenlijk? Volgens het woordenboek betekent overvloed "meer dan nodig". Maar voor mij persoonlijk betekent overvloed: vertrouwen dat er genoeg is van alle dingen die ik nodig heb: genoeg tijd, genoeg geld, genoeg liefde, genoeg energie, genoeg gezondheid.

Allemaal zaken die in God's woord ook wel 'zegeningen' genoemd worden. Het gaat dus niet om wat je allemaal níét hebt, maar om hoe je denkt over wat je wèl hebt. Ben je daar dankbaar voor en vind je het genoeg? 

Of ben je voortdurend bang dat het allemaal te weinig is, te kort schiet? Het probleem is dat onze hersenen en onze omgeving vaak -leven in overvloed- dwarsbomen. 

De wereld denkt standaard in 'tekort' en de duvel is er als de kippen bij om jou dat maar vaak genoeg in te prenten! 

"Wat nou als er niet genoeg klanten zijn voor mijn bedrijf?"

"Ik heb weinig vrienden. Ik kan nooit bij iemand terecht."

"Mijn huis is te krap. Ik kan pas fijn leven als ik meer woonruimte heb."

"Ik heb niet genoeg tijd.."

"Mijn auto is te klein voor mijn ego."

Je gaat op zoek naar spullen, titels, bezittingen en andere dingen die jou 'overvloed' geven. En dat, terwijl overvloed er nu al is, ook zonder al die poespas.

Jezus zei dat we leven in overvloed zouden hebben, als we Hem volgen.

In Johannes 10:10b zei Jezus: "Ik ben gekomen om leven te geven en overvloed." Jezus komt niet met zelfzuchtige motieven. Hij komt om te geven, niet om te krijgen. 

Hij komt zodat mensen een leven met Hèm kunnen hebben dat zinvol is, doelgericht, vreugdevol en...eeuwig. We ontvangen dit overvloedige leven op het moment dat we Hem, Jezus, als onze Redder aannemen.

En pas dan hebben we echt Leven in Overvloed...

Wees gezegend, in overvloed.

 Troost in liefde

De wereld draait maar rond,
de beelden op tv
maken het soms te bont,
het valt allemaal niet mee.
 
Uitgemergelde gezichten,
een lichaam in de goot,
je aandacht daarop richten
op honger die eindigt in de dood.
 
De wereld gaat snel achteruit,
de liefde zo bekoeld,
je kijkt door een beslagen ruit
en vraag je af wat men bedoelt.
 
 Het is dat ik wel beter weet,
en kracht vraag aan mijn Vader,
die ziet al het verdriet en leed
ik weet Hij komt ons nader.
 
Zo kunnen wij toch troost verkrijgen
uit Zijn bijbel  ja, uit Zijn woord
door liefde aan elkaar te rijgen,
in een wereld die is verstoord.

 ''Let's make Amerika groot again!"

Jaajaa.....

De ene deepstate marionetteclown is bijna weg en dan denken we..nee..zijn we er rotsvast van overtuigd, dat alles nu, met deze nieuwe pop, gauw beter wordt...

Máárr..vergeet de wereld niet iets???

Niet het marionetje regeert, en nee.. ook het baasje, deepstate, regeert niet en nee... óók hùn baasje, Soros, Gates, WEF, WHO, en al hun vriendjes regeren niet! Het is er maar één en díé laveert de planeet als een ware kunst-zeiler tussen alle kleine 'meevallertjes' door háárfijn en stipt volgens plan....rècht op zijn doel af, namelijk ...de ondergang.

Hij wìl dat..

Hij kàn dat..

Hij dóét dat..

En snel! Steeds sneller! Hij móét wel, hij heeft geen keus, wànt...zóveel tijd heeft hij niet meer!

Pardon? Wie hij is?

Ohh..niemand belangrijk..

Alleen maar de énige regeerder van deze héle wereld, ook wel de ''overste van de wereld'' genoemd.

Zeg maar, een beetje een loserstype.

Eentje met haast.

Veel haast! Haast om zoveel mogelijk mensen mee de diepte van de ondergang in te sleuren, vóórdat hij gestopt wordt...door iets Vréselijks..(voor hem dan, welteverstaan), namelijk

Die Ene..Die hem gewaarschuwd had....

Wanneer Hij komt, zal Hij hem z'n kop intrappen! 

En dat wéét het verliezende loserige overste-tje maar àl te goed!!

.

Vergeet dus maar de Ruttes, BBB-tjes, het pruilende Groene Linkse Klavertje. Vergeet àlle marionetjes maar en vergeet hun deepstate-baasjes en hùn NWO-baasjes maar...

Het ìs er maar één!

En welbeschouwd..hééft díé al verloren!!

MARANATHA! JEZUS KOMT!!

 Een nieuw begin

Dat klinkt wel mooi, een nieuw begin, maar een nieuw  begin van wat?

Nou, dat kan natuurlijk van vele dingen zijn, je hoort bijvoorbeeld heel veel over mensen die na een verbroken relatie een nieuw begin willen maken.

Mensen die binnen hun relatie een nieuwe start willen maken. 

Een nieuw begin is achter je laten, wat gebeurd is. Loslaten, en opnieuw doen.

Een nieuw begin, dingen anders gaan doen dan voorheen.

Op 1 januari starten heel veel mensen ieder jaar weer opnieuw met goede voornemens. 

En dat varieert van: dit jaar stop ik met roken, dit jaar ga ik 10 kilo afvallen, dit jaar ga ik meer tijd aan mijn gezin besteden of: 

dit jaar ga ik werk zoeken, of dit jaar ga ik veel meer aan liefdadigheid doen.

Zo zijn er honderden voornemens te noemen, die je zou kunnen uitspreken.

En jammer genoeg blijft het bij velen een voornemen, of haakt men na een paar uur, een paar dagen of een paar weken af.

Meestal begint je vol enthousiasme, en dan komt op een gegeven moment de stress. Je gaat weer roken of eten. 

Hetzelfde met het beginnen het gezin meer aandacht te geven. Het gaat even goed, tot bijvoorbeeld de werkgever de werkdruk opvoert tegen het einde van een bepaald project, of een deadline, en dan gaat de nieuwe start in rook op. En dan ben je weer terug bij af, om het een volgende keer nog eens te proberen.

Als je ergens een nieuwe start mee maakt, heb je in elk geval al een groot voordeel ten opzichte van de eerste keer. 

En dat is, dat je uit ervaring al weet, hoe je het nu niet moet doen. Die ervaring kun je nu gebruiken, om de dingen anders, beter aan te pakken. Misschien weet je bij de nieuwe start nog steeds niet hoe het wèl moet, maar je weet dan tenminste hoe het níét moet.

Hèt tijdstip bij uitstek om een nieuwe start te maken, is voor verreweg de meeste mensen op één januari van het nieuwe jaar. De rest van het jaar sukkelen we maar gewoon door, berustend in alweer het zoveelste mislukte voornemen, de zóveelste mislukte 'nieuwe start'.

Maar dankzij Jezus, God's Zoon, mogen we altijd opnieuw beginnen. 

Daarom mag íéder mens, waar dan ook, en wanneer dan ook, altijd en steeds weer God's aangezicht zoeken in gebed. Echt altijd! Dat is toch geweldig?

Iedere keer als we in de fout zijn gegaan door een zonde (een fout) te begaan, of zelfs maar aan een zonde te dènken, mogen we vergeving en hulp vragen. En hoe vaak flitst er niet even iets verkeerds door ons hoofd? Waarschijnlijk honderden keren per dag, vaak onbewust.

Maar hóé vaak, hóé hard of hóé diep we ook vallen, God's Genade gaat altijd verder, dan onze zonde. Althans, als de zonde oprecht in gebed beleden wordt, dat is wel belangrijk!

Met de Here God bij ons, wie kan dan tegen ons zijn?! Bovendien kunnen we er voor kiezen niet aan een zonde toe te geven, of daar in ieder geval tegen te vechten. Zoals iemand eens schreef: elke verleiding biedt ons de mogelijkheid om er tegen te vechten.

En gáán we in de fout; een mens is nooit zo groot, als op zijn knieën. Daar wordt mee bedoeld, als je je zonden en zwakheden aan de Here Jezus bekend maakt, maakt Hij je sterker. God werkt het liefst door onze zwakheden heen, want als wij ons afhankelijk van Hem opstellen, komt Zijn Macht en Kracht het beste naar voren, pas dàn geven wij God de eer, die Hem toekomt.

Een nieuw begin maken, een tweede kans krijgen, wat een voorrecht is dat. Bij God mag je dat. Elke keer opnieuw. En elke keer heb je na een mislukking iets geleerd. Tenminste, als het goed is.

En als je nou niets hebt geleerd van je fouten, wat dan?

Bidden! Vragen om inzicht, vragen om kracht, vragen om vergeving, om wijsheid, vragen om de Heilige Geest. Paulus zei het al in zijn brief aan de gemeente van Efeze: Aanhoudend bidden, niet stoppen, niet opgeven, blijven bidden. (Efeze 6, de geestelijke wapenrusting)

Dan komt het goed, op Zijn tijd. Dan mag je weer een nieuw begin maken, een nieuwe start. De Here Jezus Zelf, zei: "Ik maak alle dingen nieuw." Mensenharten maakt Hij nieuw. Dus ook het jouwe! En daar hoef je niets anders voor te doen dan het simpelweg te accepteren, te aanvaarden.

Daarom noemen wij als christenen deze tijd waarin we nu nog leven "genadetijd"; Hij maakt het beter dan nieuw, beter dan voorheen...uit genade.

Als je de Here Jezus nog niet kent, maak dan vandáág die keuze voor Hem. Hij is geen 'vreemde'. Hij wil geen 'vreemde'voor jou zijn en jíj bent zéker geen vreemde voor Hem! God de Vader kent jou, beter dan jij jezelf kent en Hij wacht op jou!

Weet je niet goed 'hoe het moet'? Vraag hulp, in jou omgeving of hier, op internet. je kunt mij elk moment appen. 

(Overigens was deze laatste manier, via internet, was ook mijn manier. Lekker 'veilig'..niemand kende mij..en in de echte wereld wist niemand dat ik zocht naar antwoorden.)

Ik wens je:

Heel veel wijsheid en heel veel kracht

en God's rijke zegen voor de komende nacht!

Mijn cadeau voor jou..

Ik heb hier iets voor jou 

Maar 't is niet om te bewaren. 

Je kan het ook niet zien, 

alleen van binnen ervaren. 

Ik geef het je mee in dit bericht, 

het zal je vast bevallen. 

Het is heel mooi en voelt heel fijn, 

maar doet ook pijn in sommige gevallen. 

Dus, pas goed op 

met wat ik je ga geven. 

Het is een liefdeswens, 

in dit bericht geschreven. 

Mijn hartewens, die luidt: 

heel veel liefde in dit leven! 

En dat jij die liefde ook weer uit, 

zodat het niet bij jou blijft kleven. 

Mijn liefdeswens is om door te geven 

aan een ieder die jij ontmoet, 

Zodat de liefde overal gaat stromen 

als een warme, weldadige gloed. 

Laat deze warmte maar stromen, 

want niemand houdt het tegen. 

En geef het door met liefde, 

zoals jij het van mij hebt gekregen...

 

De vier V's van het evangelie:

verheug

volg

verwacht

verkondig

 Geloof je dat... 

...de mens van zichzelf goed is? 

...iedereen respect verdient? 

...je medemens belangrijk is? 

...we meer en beter voor elkaar moeten zorgen? 

...het mogelijk is om dat te veranderen? 

...jij hieraan bij kunt dragen? 

...jij in jouw eigen omgeving iets kunt doen? 

...je soms best wat vrolijker mag zijn? 

...je best wat meer vertrouwen mag hebben in de mensen? 

geloof het niet...

DOE HET ! 

Want...ook JÍJ bent in jouw omgeving belangrijk!

Laat zíén dat het ánders kan..!

Over gemeenteraad en...

Vroeger schreef ik veel. Heel veel..

En daar ik sinds kort weer een klaptopding heb, ga ik me daar maar weer eens aan wagen, op m'n oude weblog, dat nog steeds actief is. Zomaar, omdat schrijven een heerlijke bezigheid is, èn om vriend en vijand te vermaken.

.

Het nu volgende schreef ik zo'n kleine veertien jaar geleden, toen ik nog lid was van een andere gemeente. 

Lach je even mee...?

.

.

Over gemeentevergadering en...

.

Net heerlijk gegeten. Daarna mezelf even klaargemaakt en, hùp..op weg naar de kerk voor de gemeentevergadering. Ik was een beetje aan de vroege kant, maar ik dacht dat ik misschien nog wat zou kunnen helpen bij het klaarzetten van dingen, even een praatje maken met deze of gene of wat dies meer zij. 

Halverwege, ergens op de Patmos-singel, ontwaardde ik plotseling een onaangenaam hoge druk. Oeps...hoge nood...! "Even doorfietsen, jong!" Inmiddels was het begonnen te regenen, een reden temeer om effe 'wat gas op de pedalen te leggen'. Bij de kerk aangekomen snel de fiets op slot gezet en ràp naar binnen. 

Uhh...dat was tenminste de bedoeling... 

Deur nog op slot, nog niemand aanwezig... Oefff!! Volhouwe..ik wacht wel effe...er zal zoo wel iemand komen om de deur open te doen...hopelijk snel! "Kreun, steun.." Inmiddels samengeknepen billen van de nood, kleddernat en...nog steeds niemand te bekennen.. Om twee minuten voor zeven was ik er, maar ondertussen was het vijf voor half acht en de vergadering moest om half acht beginnen. Wat was iedereen toch laat! Dat is toch asiocaal! Je komt toch niet op het allerlaatst binnen? En wat, als het niet doorgaat? Dan is het hélemáál asociaal dat ze dat niet even door-mailen!!! 

En zo voelde ik me in mijn opperste nood steeds bozer worden. Temeer, omdat die nood maar niet verdwijnen wou.. En maar bidden: "Oh Heer, geef me de kracht om het op te houden...!!" Terwijl ik van het ene been op het andere danste, af en toe schuilend onder die twee centimeter "afdak" bij de voordeur, keek ik al stiekem rond naar een donker plekkie..voor het geval dàt..... Uiteindelijk fietste ik in 'totale wanhoop' en boos over de uitbebleven redding in de vorm van een sleuteldrager, zo hard als ik maar kon naar huis en eindelijk ....pffff...ècht...kantjeboord (!!) redding vond op het kleinste kamertje. 

Eenmaal terug in de huiskamer, kleddernat maar hééérlijk opgelucht, vroeg de wederhelft: "...Maar schat, die gemeentevergadering...dat is toch pas volgende week...?"

Foto's

 

Brief voor achterblijvers

Brief voor diegenen die niet de opname van de gemeente hebben meegemaakt.

Leg deze brief op een zichtbare plaats in uw huis, zodat uw kinderen, familieleden of vrienden, die achter zijn gebleven, het zullen vinden en lezen. Leg hier ook een bijbel bij! Hiermee kunt u vertellen wat er met u is gebeurd en geeft u hen een kans om te begrijpen wat er komen gaat.

De komst van de Heer is zeer nabij! Wanneer Hij komt en ons tot Zich zal nemen in de wolken, dan kunnen wij niets meer tot onze kinderen, tot onze familieleden en vrienden zeggen, want de opname zal plotseling plaatsvinden.

 

(Plaatsnaam, datum)

 

Wat de gelovigen aan hun kinderen en familieleden en vrienden, die achter zullen blijven, nog zo graag zouden willen zeggen!

 

'Geliefde kinderen, familieleden en vrienden,

Wij verwachten volgens de Bijbel, dat de Gemeente van Jezus Christus spoedig zal worden opgenomen. Allen, die Jezus Christus toebehoren, zullen in één oogwenk veranderd worden en van deze aarde worden weggenomen, op de manier zoals Jezus Christus naar de hemel voer. Wanneer dit gebeurd is, zullen velen op aarde achter zijn gebleven. Dit zijn degenen die niet in Jezus Christus geloofden, of die nooit helemaal ernst hebben gemaakt met het geloof in Jezus Christus. Wij wenden ons op deze manier tot jullie, achterblijvers, want nu kunnen wij zèlf niet meer tot jullie spreken. 

Wij zeggen jullie: Op dit moment van de opname is er iets geweldigs gebeurd: de Gemeente van Jezus Christus is hemelwaarts gegaan om verbonden te worden met haar Heer, met Hem, met het Hoofd van de Gemeente. Waarover wij al vaak hebben geschreven, is nu dan echt werkelijkheid geworden en jij, die dit nu leest is helaas op de aarde achtergebleven. We denken dat je een zeer moeilijke tijd tegemoet gaat, zoals er nog nooit geweest is en ook niet weer komen zal.

In het Bijbelboek Openbaring staat dit beschreven. Iedere belofte en iedere waarschuwing zal exact worden vervuld.

 

Wat is er gebeurd?

Jezus zelf heeft gezegd:: 'Ik kom terug' (Joh 14:3). Hoe dit allemaal zal plaatsvinden, lezen wij heel nauwkeurig in 1 Tessalonicenzen 4:16-17: 'Want de Heere Zelf zal  met een geroep, met de stem van een aartsengel en met een bazuin van God neerdalen uit de hemel. En de doden, die in Christus zijn, zullen eerst opstaan. Daarna zullen wij, de levenden, die overgebleven zijn, samen met hen opgenomen worden in de wolken, naar een ontmoeting met de Heere in de lucht. En zo zullen wij altijd met de Heere zijn.'

Wat jij nu hierboven hebt gelezen, is nu werkelijk een feit geworden! 

Wij zijn opgenomen, wij zijn de Here tegemoet gegaan in de wolken. Ons lichaam is thans veranderd geworden en wel in een oogwenk, zoals je dit kunt lezen in 1 Corinthiërs 15:51-52:

''Zie, ik vertel u een geheimenis. Wij zullen wel niet allen ontslapen, maar wij zullen veranderd worden, in een ondeelbaar ogenblik, in een oogwenk, bij de laatste bazuin. Immers, de bazuin zal klinken en de doden zullen als onvergankelijke mensen opgewekt worden en ook wij zullen veranderd worden.''

De Here heeft nu dit woord vervuld en op het moment dat jullie deze woorden lezen, zijn wij Thuis bij onze Bruidegom. Wij leven nu in een vernieuwd lichaam en zullen met Jezus Christus op Zijn troon zitten en eens deze aarde regeren.

Maar nu komt op aarde een verschrikkelijke tijd van de onbeperkte heerschappij van satan. En dit feit is, wat ons verdrietig maakt. Deze dagen, waarin jullie nu leven, zijn zeer ernstig. Ja, doordat wij zijn opgenomen weten we dat Zijn Woord werkelijk waar is en wij zeggen het nogmaals door deze brief: dit Woord zal ook verder letterlijk worden vervuld!

Wij zijn beslist niet door UFO’s meegenomen, ontvoerd of wat ook maar door andere mensen of regeringen wordt beweerd.

 

Maar... 

wat kunnen jullie nu verwachten?

Dat staat te lezen in 2 Tessalonicenzen 2:8:

''En dan zal de wetteloze (satan) geopenbaard worden.''

Lees hierbij ook Openbaring 13 en dan ontstaat een duidelijk beeld van wat jullie te wachten staat. God geeft aan satan gelegenheid om onbeperkt zijn boze natuur te laten zien en daardoor wordt het voor iedereen openbaar, wat zijn demonische karakter in werkelijkheid is. Het zal een verschrikkelijke tijd zijn en jullie zullen vreselijk veel door moeten maken. Alles, wat we tot nu toe aan demonische invloeden hebben gezien, zal niets betekenen, wanneer wij dit gaan vergelijken met de tijd vol verschrikkingen, die nu aanbreekt. We vinden het vreselijk voor jullie, dat jullie deze tijd mee moeten maken! Wat zal er in deze tijd gebeuren? Er zal een tijd van chaos aanbreken, de tempel zal in Jeruzalem worden herbouwd, er zullen oordelen van God over de aarde komen. Deze oordelen komen van God omdat Hij de zonde haat, Hij is rechtvaardig.

 

Maar alles is nog niet verloren!

Gelukkig is nu niet alles reddeloos verloren. Er is nog een tijd van genade voor jullie, gedurende de komende 7 jaren! God houdt nog steeds van jullie! God is nog steeds genadig! God kijkt naar jullie om, maar vraagt wel of je wil kiezen voor Hem. Je kunt nog steeds vergeving van zonden ontvangen op grond van de losprijs, welke Jezus Christus aan het kruis van Golgotha heeft betaald. 1. Timotheüs 2:6: “Jezus heeft Zich gegeven als losprijs voor allen” Je kunt nog steeds een keuze maken om Jezus Christus te gaan volgen. 

Je kunt hierbij het volgende gebed bidden: “Vader in de Hemel, ik erken dat ik vergeving van mijn zonden nodig heb en dat U heel graag met mij een relatie wilt hebben. Vandaag besluit ik dat ik ook een relatie met U wil aangaan! Ik erken, dat de Here Jezus voor mij aan het kruis is gestorven om de prijs voor mijn zonden te betalen en na drie dagen uit de dood is verrezen. Ik wil niet meer leven alleen voor mijzelf, maar ik wil U bij mijn leven betrekken. Ik dank U, dat U naar mij luistert en mij kent. Dank U wel voor vergeving van zonden, voor het offer wat U heeft gebracht Dat offer wil ik aanvaarden! Leer mij hoe ik een kind van U kan worden. Laat mij niet los, Heer, maar houdt mij stevig vast. Laat mij zien, hoe het verder moet. Amen”

 

Wat moet je NÍÉT doen!

Er zal een man, een wereldleider, gaan regeren, die alle problemen op gaat lossen. Wij noemen hem de antichrist. Volg hem niet! Geloof niet de media die allerlei redenen zal opgeven voor onze verdwijning. Neem niet het merkteken en buig niet voor de antichrist. Zonder dit merkteken kun je volgens Openbaring 13:16-17 niet kopen en verkopen. “En het maakt aan allen, kleinen en groten, rijken en armen, vrijen en slaven een merkteken geeft op hun rechterhand of op hun voorhoofd, en het maakt dat niemand kan kopen of verkopen, behalve hij die dat merkteken heeft, of de naam van het beest of het getal van zijn naam”. Als je het merkteken wel neemt, zullen volgens Openbaring 14:11 de gevolgen zijn: “En de rook van hun pijniging stijgt op tot in alle eeuwigheid, en zij die het beest en zijn beeld aanbidden, hebben dag en nacht geen rust, evenmin als iemand die het merkteken van zijn naam ontvangt”.

Wat moet je WÈL doen!

De eerste kans, de eerste gelegenheid hebben jullie helaas voorbij laten gaan. De Here heeft die deur toegesloten. Het woord van de Here luidt nu: 'Ik ken u niet.' (Matt. 25:12) Mis nu niet de laatste kans, die je nog hebt. Er is nog een kans op de eeuwigheid bij God, wanneer je je nu voor God verootmoedigt en het offer van Jezus Christus, dat Hij ook voor jouw zonden gestorven is, aanneemt. Ook nu geldt nog: 'Het bloed van Jezus Christus, Zijn Zoon, reinigt ons van alle zonde.' (1 Joh 1:7)

Hij zal jullie van de duivel verlossen, ook dan wanneer de boze jullie in zijn haat tegen Christus ten bloede toe vervolgt, ja misschien wel doodt. Maar het is de moeite dubbel en dwars waard om het aards leven te verliezen om daarvoor in de plaats eeuwig bij God te zijn. De periode, waarin de duivel op aarde regeert, zal kort zijn, want Christus zal hem in de vurige poel werpen. Tegenover deze korte periode op aarde staat de eeuwigheid bij God! Dé plaats waar harmonie zal zijn, geen dood, geen tranen, maar vrede, geluk en vrijheid. Ook zullen we jullie daar weer ontmoeten. Denk er toch aan, dat dit jullie laatste kans is. Kom tot bekering!

Om je voor te bereiden op de komende periode is het belangrijk om medechristenen te zoeken, om te bedenken hoe je kunt overleven zonder stroom/gas/water/internet, kortom hoe je zelfvoorzienend kan zijn. Lees in je Bijbel over wat er komen gaat! Wij kunnen nu ook niet alles overzien, maar we roepen je op om zelf goed te bedenken hoe je met deze nieuwe situatie om moet gaan. De komende drieëneenhalf jaar zal er vrede zijn, maar wel onder de heerschappij van de antichrist. Daarna volgt de andere helft van de zeven jaren, die beslist heel moeilijk gaat worden.

We hopen dat je dit serieus neemt en er over gaat nadenken! We houden teveel van je om je zonder dit bericht achter te laten. Ga met al je vragen en zorgen naar God, dan kan Hij voor jou gaan zorgen.

 

Johannes 3:16-18 zegt dit: Want God houdt zoveel van de mensen, dat Hij Zijn enige Zoon aan hen heeft gegeven. Iedereen die in Hem gelooft, zal niet verloren gaan, maar zal het eeuwige leven hebben. Want God heeft Zijn Zoon niet naar de wereld gestuurd om de mensen te veroordelen, maar om door Hem de mensen te redden. Iedereen die in Hem gelooft, wordt niet veroordeeld. 

Wees gezegend en gered..!

Uitgesteld feest

 Uitgestelde party

Toen we als land (en wereld) van lockdown naar lockdown gingen vanwege de co.ro.na pandemie kende iedereen in zijn of haar omgeving wel een voorbeeld; een stelletje dat hun bruiloft uit moest stellen omdat er bijna geen gasten welkom waren vanwege alle maatregelen. 

Hoe verdrietig was dat nieuws keer op keer; zo lang kijk je uit naar die ene dag! De dag waarop je eindelijk jouw ‘ja’ tegen de ander zal zeggen, te midden van al je familie en vrienden die er getuigen van zouden zijn. En natuurlijk zou er daarna een dikke party losbarsten, want de bezegeling van jullie liefde moet natuurlijk uitbundig gevierd worden!  

Ons feest met onze hemelse Bruidegom is ook uitgesteld. Niet vanwege een pandemie, maar vanwege de onmetelijke liefde van Jezus. 

Op het moment van onze bekering, als wij ingaan op zijn liefdesroep, komt Jezus direct in ons hart wonen. Het is zijn verlangen om samen met ons tijd door te brengen, om maaltijd te houden.

"Let op: Ik sta voor de deur en klop aan. Als iemand naar Mij luistert en de deur opendoet, zal Ik bij hem binnen komen. Dan zullen we samen eten: hij met Mij en Ik met hem" (Openbaring 3:20).

Elke dag opnieuw, elk moment van de dag, wil Jezus aan tafel zitten met jou. Wil Hij spreken over wat jou bezighoudt, wil Hij quality time hebben, 1 op 1, heel intiem. Geen lange tafel met een rij gasten aan elke zijde, rijkelijk versierd en overdadig gedekt. Nee, dit feest is in besloten kring; jij en Hij. 

Maar! Dit is niet het enige. Onze God is groot. Hij is groot en doet grootse dingen. Hij heeft hemel en aarde geschapen, al het goud en zilver is van Hem. Bij zo’n God past geen bescheiden feestje.

En dat is ook niet wat Hij van plan is! In het boek Openbaring vertelt God ons dat Hij in de hemel een mega party klaar heeft staan, als wij daar samen met Jezus aankomen. Straks — op het moment dat door de Vader bepaald wordt — zal Jezus terugkeren om Zijn bruid op te halen. Vervolgens neemt Hij haar mee naar de hemel, daar zal dan eindelijk het grote bruiloftsfeest plaatsvinden! Daar zullen we Hem eindelijk van aangezicht tot aangezicht zien. Daar zullen we voor eeuwig werkelijk samen zijn.

En het uitstellen? Dat is geen foutje van God. Zijn hart, tafel en liefde zijn zó groot dat Hij wacht. Hij wacht totdat zoveel mogelijk van de mensen die Hij geschapen heeft — met als doel om in relatie met hen te leven — de deur van hun hart voor Hem geopend hebben. Zodat ook zij straks aan Zijn tafel kunnen plaatsnemen.

Om over na te denken:

Lees Lucas 14:15-24 eens goed door en denk eens aan de mensen in jouw omgeving die Jezus nog niet kennen. Bid vandaag voor hen dat zij Gods uitnodiging aan zullen nemen en vraag de Heilige Geest om openingen voor een gesprek daarover.

2 Petrus 3:9

Sommigen denken dat Hij treuzelt, maar dat is niet zo. Hij wacht alleen met het vervullen van Zijn belofte, omdat Hij zoveel geduld heeft. Hij wil niet dat er iemand verloren gaat, maar dat alle mensen tot bekering komen.

Promise!